Εμείς, όσο κι αν ελέγχουμε την εξουσία, αντιπολίτευση δεν είμαστε. Όσο κι αν προσπαθούν άλλα σύνολα, αντιπολίτευση ουσιαστικά δεν υπάρχει.
Και λέει ο Ευέλικτος στα "συγκυβερνώντα κόμματα", τους το λέει στα μούτρα, χωρίς να διαβουλευτεί μαζί τους, με ένα στυλ " αποφασίζωμεν και διατάσσωμεν" ότι: "Βέτο για την Τουρκία γιοκ"! Ανενόχλητη και χωρίς πίεση η Τουρκία, που όχι μόνο μας κατέχει και μας βιάζει καθημερινά, αλλά αρνείται να μας ανοίξει ένα λιμάνι.
Και διατυπώνουν πάλι ΔΗΚΟ κι ΕΔΕΚ τη διαφωνία τους. Ε και τι έγινε; Στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους έχει γραμμένους. Τόσο μεγάλη είναι η ψευδαίσθηση ότι συγκυβερνούν και επηρεάζουν; Ή μήπως αυτή που είναι μεγάλη είναι η εξάρτηση από το προσωπικό βόλεμα ορισμένων ή από την προσδοκία προσωπικού βολέματος των "καλοπροαίρετων συμβούλων" του περιγύρου των ηγεσιών;
ΠΡΑΞΑΝΔΡΟΣ
ΠΑΛΙ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ; Ε ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ;
Παρασκευή 24 Απριλίου 2009Το πανηγύρι του παραλόγου...
«Λύση από τους Κύπριους για τους Κύπριους», επανέλαβε με τη σειρά του ο Κώστας Καραμανλής, εμμέσως πλην σαφώς... Κι ευχήθηκε στην επόμενη επίσκεψή του να τον υποδεχθεί ο πρόεδρος της ομόσπονδης Κύπρου. Λύση από τους Κύπριους για τους Κύπριους, από τις δύο κοινότητες του νησιού. Την πάλαι ποτέ πλειοψηφία και την μειονότητα, που ως δια μαγείας μετατράπηκαν σε κοινότητες...
Μπορεί κάποιοι να πουν πως η Μητέρα Πατρίδα δεν ενδιαφέρεται και μας έχει γραμμένους, ή πως ταλανίζεται από τα δικά της χίλια δυο προβλήματα και δεν έχει την πολυτέλεια να ασχολείται με το κυπριακό. Είναι κι αυτό. Όμως την Ελλάδα την «φτιάξαμε» όπως εμείς θέλαμε. Οι Κύπριοι για τους Κύπριους...
Την ίδια στιγμή που η Χίλαρι Κλίντον παραδέχεται πως ήταν λάθος των ΗΠΑ να επιβάλουν το σχέδιο Ανάν στους Κύπριους. Και οι γνωστοί-άγνωστοι Ανανιστές να κωφεύουν. Και να ασχολούμαστε με τις εκλογές στα κατεχόμενα εδάφη μας. Να θρηνούμε για τον «αδερφό» Ταλάτ. Πού φτάσαμε;
Και μέσα σε αυτό το πανηγύρι του παραλόγου, η Ανδρούλα Ταραμουντά του Φιλελευθέρου να μας λέει πως πριν την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού, οι έννοιες «Ελλάδα και χούντα ήταν ταυτόσημες»...
ΤΕΥΚΡΟΣ
Χριστόφιας: Ο σημαιοφόρος της τουρκικής ένταξης!
Ο Χριστόφιας θέλοντας να ενισχύσει ακόμα περισσότερο το αίσθημα δουλοπρέπειας στον κυπριακό λαό ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να ασκήσει βέτο στην ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας!
Και γιατί να το κάνει άλλωστε;
Μήπως η Τουρκία δεν έδειξε όλη την καλή της θέληση στη τρέχουσα διαδικασία για επίλυση του Κυπριακού;
Επειδή, δηλαδή, η Τουρκία κατέχει δια στρατιωτικής βίας μόλις το 1/3 ευρωπαϊκής χώρας (και δη της πατρίδας μας!), επειδή έχει καμιά σαρανταριά χιλιαδούλες Τούρκους στρατιώτες στην ευρωπαϊκή επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή συνεχίζει να εποικίζει τα κατεχόμενα και επειδή ακόμα και σήμερα δεν αναγνωρίζει το κράτος μας έχουμε δικαιώμα να μπλοκάρουμε την πορεία μιας χώρας (κατά τα άλλα πλήρως εξευρωπαϊσμένης – εδώ γελάμε!) από την ένταξη της στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια;
Σοβαρά, τώρα, πως μπορεί ο διαπραγματευτής μιας πλευράς να παίζει με «ανοιχτά χαρτιά» την τύχη του λαού που εκπροσωπεί; Ούτε πρωτοετής φοιτητής να ήταν!
Και το μέγα ερώτημα προς τον κ. Χριστόφια:
- Ποιος του έδωσε το δικαίωμα να κατατάσσει την Κύπρο στο μπλοκ των χωρών που υποστηρίζουν την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. (Αμερική, Αγγλία, Σουδία, Πολωνία) και γιατί τοποθετεί την Κύπρο εναντίον των χωρών που σήμερα αποτελούν το σκληρό πυρήνα της Ευρώπης (Γερμανία, Γαλλία) που τάσσονται κατά της πλήρους ένταξης της Τουρκίας;
Η ανοχή έχει και τα όρια της! Στην περίπτωση Χριστόφια, ανοχή μας συνεπάγεται και την ενοχή μας... Γι’ αυτό η Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο καλεί όλους τους κύπριους σε εγρήγορση. Αφού, ο ηγέτης μας αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων, το βάρος της ευθύνης πέφτει στις πλάτες του λαού...
Μόδεστος
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 12:29 μ.μ. 8 Σχόλια
Ο "ΝΟΗΤΙΚΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΗΣ" ΚΑΙ Ο "ΝΟΗΤΙΚΟΣ ΒΙΑΣΤΗΣ"

Κάποιος, απαντώντας στη δημοσίευση του Μόδεστου για την επιδεικτική και επαίσχυντη απουσία Καρογιάν από το αποψινό συλλαλητήριο για το "ΟΧΙ", προφανώς επείδη ισχύει το "αν ήταν η αζούλα πούζα", αναφέρεται στο Γ. Ηλιάδη - ένα από τα ξεχωριστά μυαλά της κυπριακής κοινωνίας κατά τη γνώμη μας- ως " νοητικό γυμναστή της Αλίκης Βουγιουκλάκη". Προφανώς, πέραν της αζούλας του , έχει υπόψη του ένα ιστορικό άρθρο του Γ. Ηλιάδη στην Καθημερινή, με τίτλο " Διανοητικά Γυμνάσματα".
Ο εν λόγω σχολιαστής και δοκησίσοφος βαπτιστής του Γ. Ηλιάδη, πρέπει όμως να έχει υπόψη του και τον "νοητικό βιαστή". Αυτόν που κακοποιώντας τη νοημοσύνη μας, παρέχει συγκάλυψη στον κ. Χριστόφια, λόγω των τεράστιων ανταλλαγμάτων που ο ίδιος έλαβε. Αυτόν που κάνει τα πάντα για να κρατήσει το ΔΗΚΟ στο άρμα του Χριστόφια, με τη βοήθεια κάποιων που βλέπουν προφανώς το ΔΗΚΟ ως γραφείο αναξιοκρατικής εξυπηρετήσεως πολιτών και στελεχών αντί ως φορέα ιδεών και αξιών. Κάποιων που μισούσαν τον Τάσσο Παπαδόπουλο και που πάντα τον θεωρούσαν "ξένο σώμα" στο ΔΗΚΟ.
Το εξαιρετικό άρθρο του Γ. Ηλιάδη το έχουμε ζητήσει από κάποιο φίλο της Επιτροπής ( γιατί δεν είναι στο internet) και θα το δημοσιεύσουμε προσεχώς.
ΡΙΜΑΧΟΣ
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 11:52 π.μ. 0 Σχόλια
«Ευέλικτη» υποδοχή του Πρωθυπουργού της Ελλάδας
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009Μπορεί αυτή την ώρα ο κ.Κωνσταντίνος Καραμανλής να επιστρέφει στην Ελλάδα, αλλά σίγουρα θα του μείνει αξέχαστη η υποδοχή που του επεφύλαξε ο «ευέλικτος» στο αεροδρομιο της Λάρνακας. Ήταν όσο πιο εξευτελιστική μπορούσε να γίνει.
Σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν επισκέπτεται το νησί μας κάποιος αρχηγός κράτους, πρέπει να είναι παρούσα φιλαρμονική, σημαίες των δύο χωρών και στρατιωτικό άγημα. Πρέπει να ακουστούν οι εθνικοί ύμνοι των δύο χωρών από την φιλαρμονική, αλλά και το στρατιωτικό άγημα πρέπει να χαιρετίσει με τα όπλα του τον πρωθυπουργό – επισκέπτη.
Χθες όμως στο αεροδρόμιο Λάρνακας, δεν υπήρχαν ούτε σημαίες των δύο χωρών, ούτε φιλαρμονική, ούτε στρατιωτικό άγημα. Δεν ακούστηκε ο εθνικός ύμνος των δύο χωρών και φυσικά κανένας χαιρετισμός στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, αφού παρών ήταν μόνο μερικοί στρατιώτες της στρατονομίας άοπλοι.
Πιθανή δικαιολογία είναι ότι η επίσημη υποδοχή θα γινόταν στο Προεδρικό. Αλλά όλες τις προηγούμενες φορές που επισκέφθηκε την Κύπρο ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας γιατί γινόταν επίσημη υποδοχή και στο αεροδρόμιο;
Σύμφωνα με το πρωτόκολλο βέβαια, αυτά που προβλέπει μπορεί να παραβιαστούν εάν και εφόσον συμφωνήσουν για αυτό και οι δύο χώρες. Λέτε να ζήτησε ο Καραμανλής από τον Χριστόφια μια εξευτελιστική υποδοχή; Ή λέτε να επέβαλε ο "ευέλικτος" στον Καραμανλή μια υποδοχή ξιπετσισμένου κουρκουτά;
ΕΥΑΓΟΡΑΣ
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 11:30 μ.μ. 7 Σχόλια
ΕΠΙ ΤΑΣ: ΚΛΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΓΟΝΥ ΣΤΟ ΡΩΣΣΙΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ
Κι όμως: αυτή η Κύπρος της ευμάρειας και του καταναλωτισμού, της λήθης και της υλιστικής μεγαλομανίας, βγάζει ακόμη ήρωες. Βγάζει ακόμη σύμβολα και φάρους και πυξίδες, να μας οδηγούν στον αγώνα μας για ελευθερία και δημοκρατία.
Ρωσσίδης Κωνσταντίνος, της Ελένης και του Αντρεή. Δε δείλιασε, δεν εγκατέλειψε, δεν έριξε την ασπίδα. Και γύρισε, όπως η αδελφότεκνή του Ελένη ανέφερε χαρακτηριστικά στον ανεπανάληπτο επικήδειο που εκφώνησε: ΕΠΙ ΤΑΣ!
Αναδημοσιεύουμε μέρος του ρεπορτάζ από τη Σημερινή , αλλά και τα σχετικά άρθρα των Λάζαρου Μαύρου και Γιώργου Σέρτη ( είναι μεγάλη η συνέχεια, αλλά κάντε τον κόπο):
ΡΩΣΣΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ( ΣΗΜΕΡΙΝΗ 22/4/2009)
Ο Κωσταντίνος Ρωσσίδης αναπαύεται στο χωριό του, στο Ακάκι, μετά την ταυτοποίηση των λειψάνων του με τη μέθοδο DNA.
Ο θρήνος έχει όνομα. Μα και η παλληκαριά και ο ηρωισμός έχουν ταυτότητα. Λοχίας των Λόχων Ορεινών Καταδρομών, Ρωσσίδης Κωνσταντίνος του Ανδρέα και της Ελένης. Τριάντα πέντε σχεδόν χρόνια η αβεβαιότητα, η ελπίδα, η προσμονή. Και εκείνη η αναλάμπουσα ελπίδα πως, όπου να 'ναι θα φανεί, ωραίος, αγέρωχος, δυνατός, με το πράσινο μπερέ στο κεφάλι και εκείνο το παράστημα της λεβεντιάς και της αξιοπρέπειας. Τριάντα πέντε χρόνια ο Κωστάκης -έτσι τον γνώριζαν και τον φώναζαν- περιπλανιόταν στη μνήμη όλων. Και χθες επέστρεψε, τυλιγμένος στην ελληνική σημαία, στα πάτρια χώματα, στο Ακάκι, σε τόπους γνώριμους, παιδικούς, όπου κάποτε ανθούσε η νεανική ανεμελιά και η χαρά της ζωής.
Ο Κωσταντίνος Ρωσσίδης από χθες αναπαύεται στο χωριό του, μετά την ταυτοποίηση των λειψάνων του με τη μέθοδο DNA. Όλο το χωριό και από γειτονικά χωριά, παλιοί συστρατιώτες του, που έβαλαν τα πράσινα και ήρθαν να αποχαιρετίσουν το παλληκάρι, το συνάδελφο, το φίλο, το λοχία τους, που μαζί έδωσαν μάχες στον γέρο Πενταδάκτυλο, στον Άγιο Ιλαρίωνα και στον Άγιο Γεώργιο της Κερύνειας, ήταν όλοι παρόντες, με δάκρυα περηφάνιας να λαμπυρίζουν στα μάτια. Η ταφή έγινε από τον ιερό ναό Παναγίας Χρυσελεούσης Ακακίου προϊσταμένου του Μητροπολίτη Πάφου, Γεωργίου.
Ο Κωστάκης θα μπορούσε να είχε σωθεί. Αν… Αν υποχωρούσε… Αν άκουγε τις προτροπές φίλων του. Αν κατευθυνόταν αλλού. Αν καλυπτόταν από τα πυρά των τουρκικών αρμάτων. Αν ακολουθούσε τους άλλους…
Αν… Μα, πώς ήταν δυνατόν, ο Κωστάκης που γαλουχήθηκε με την Ελλάδα στην καρδιά, με την αγάπη για την πατρίδα, με τα ιδανικά της ελευθερίας και της αλληλεγγύης στους συστρατιώτες και στους ανώτερούς του, να τους εγκαταλείψει; Πώς ήταν δυνατό να λησμονήσει τις προγονικές αρετές και τις προσταγές της Ιστορίας; «Δεν μπορώ να φύγω και να αφήσω το λοχαγό μου και τους στρατιώτες μου», φέρεται να είπε σε έφεδρο στρατιώτη που τον συμβούλευε να εγκαταλείψει την περιοχή και να φύγει προς ασφαλέστερο μέρος. Και δεν έφυγε. Έμεινε μαχόμενος και υπερασπιζόμενος τις δικές του Θερμοπύλες κατά των Τούρκων εισβολέων.
Και έπεσε! Ηρωικά! Τιμώντας το πράσινο μπερέ, την παράδοση των καταδρομέων και, προπάντων, διασώζοντας την αξιοπρέπεια του Έλληνα στρατιώτη και οπλίτη και συνεχίζοντας μια εποποιία χιλιετηρίδων, συστοιχιζόμενος με τις στρατιές ηρώων και μαρτύρων, που λάμπρυναν την Ιστορία μας με κλέη θαρραλέων προγόνων. Έπεσε στις 22 Ιουλίου 1974 κοντά στο χωριό Τέμπλος, πιστός στον όρκο του Έλληνα στρατιώτη και καταδρομέα και υλοποιώντας προγονικές προσταγές και εντολές: Ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά… Οι συστρατιώτες του αναφέρονται με θαυμασμό και εκτίμηση, σεβασμό και απέραντη αγάπη για το λοχία τους.
Αυτόν το 19χρονο νέο με το σπινθηροβόλο βλέμμα και την αθωότητα μιας νεότητας, που αίφνης τυλίχτηκε στις φλόγες του πολέμου και… χάθηκε… Αγνοούμενος! Τι σημαίνει «αγνοούμενος»; Δηλαδή υπήρχε και δεν υπήρχε! Ήταν ζωντανός και ήταν νεκρός! Έπρεπε να τον περιμένουν ή έπρεπε να τον ξεγράψουν; Η μάνα Ελένη και ο πατέρας Αντρεής δεν έπαψαν μηδέ στιγμή να υπομένουν το μαρτύριο, να προσμένουν, να ελπίζουν. Με την κρυφή ελπίδα πως, όπου να 'ναι, θα επιστρέψει, θα πει ένα «γεια» και θα καθίσει στο πάντα στρωμένο τραπέζι για να μπορέσει η ζωή να συνεχίσει το δρόμο της. Ο πατέρας Αντρεής πέθανε στην ξενιτιά με τον καημό της επιστροφής του Κωστάκη.
Συγχαρητήρια αντί για συλλυπητήρια
Η μητέρα του Ελένη δεν έπαψε να προσμένει. Και χθες αντί για συλλυπητήρια, δεχόταν, ως ηρωίδα Ελληνίδα μάνα, συγχαρητήρια. «Πρέπει να είμαστε περήφανοι», έλεγε για τον Κωστάκη της. Τον Κωστάκη του Ακακιού, τον Κωστάκη της Κύπρου. Η νεαρή Ελένη Βακανά, αδελφότεκνή του, απευθύνθηκε με θέρμη, απέραντη αγάπη και περηφάνια στο θείο της. Και σε έναν επικήδειο αποχαιρετισμό, που έκανε όλους να δακρύσουν από συγκίνηση, δεν είχε καμία αμφιβολία για το θείο Κωστάκη. Ήταν σίγουρη ότι ο αγαπημένος της θείος δεν θα παράκουε εντολές, δεν θα παραβίαζε όρκους και δεν θα εγκατέλειπε ποτέ συντρόφους και πατρίδα.
Επέστρεψε στο σπίτι του, στο χωριό του. Επί τας! Κι ολόλαμπρος, ως γαμπρός της λευτεριάς, ωραίος ως Έλληνας, με τα παρατεταμένα χειροκροτήματα εκατοντάδων συγχωριανών και φίλων, νάτος που ανέβηκε στον ουρανό, Τρίτη της Λαμπρής. Χαίρε, ωραίε και ηρωικέ καταδρομέα, Κωνσταντίνε Ρωσσίδη, της Ελένης και του Αντρεή. Χαίρε, ότι η Κύπρος μπορεί ακόμα να ελπίζει στη λευτεριά της.
Να διευκρινιστούν και οι συνθήκες
Οι εκταφές και οι ταυτοποιήσεις δεν επιλύουν απόλυτα το πρόβλημα της εξακρίβωσης της τύχης όλων των αγνοουμένων, δήλωσε χθες ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Άμυνας Πέτρος Καρεκλάς, ο οποίος τόνισε ότι χρειάζεται να διευκρινιστούν και οι συνθήκες υπό τις οποίες χάθηκαν τα ίχνη τους.
ΛΟΧΙΑΣ ΤΗΣ 33 Μ.Κ.ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΡΩΣΣΙΔΗΣ ( Λ. ΜΑΥΡΟΥ, 21/4)
Ε Ι Χ Α Ν ΚΟΥΒΑΛΗΣΕΙ και πολλούς δημοσιογράφους οι Εγγλέζοι δυνάστες, στον Μαχαιρά, εκείνη την Κυριακή 3η Μαρτίου 1957. Με τους Ιούδες και Εφιάλτες που αξιοποίησαν, είχαν τη βεβαιότητα ότι τα ΜΜΕ θα απαθανάτιζαν και θα μετέδιδαν παγκοσμίως τον θρίαμβο των βρετανικών στρατευμάτων: Τον εξευτελισμό και τη σύλληψη του επικηρυγμένου, ως «επικίνδυνου τρομοκράτη», υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου. Οι Εγγλέζοι την έπαθαν όμως. Οι δημοσιογράφοι παρακολούθησαν ιδίοις όμμασιν, απαθανάτισαν και μετέδωσαν σε όλο τον κόσμο την ανυπέρβλητη ελληνική ανδρεία του ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ στην κορυφαία θυσία του Αυξεντίου για τη λευτεριά.
Σ Τ Α ΕΞΙΣΟΥ ηρωικά θυσιαστήρια της προδομένης και ήδη καθημαγμένης Κύπρου του 1974, απέναντι στις ορδές των τουρκικών στρατευμάτων του Αττίλα εισβολέα, δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι να απαθανατίζουν τους Αυξεντιωμένους αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και οπλίτες, πολεμιστές της Εθνικής Φρουράς και την ΕΛΔΥΚ που, Τοις Κείνων Ρήμασι Πειθόμενοι, θυσιάζονταν πεζομαχούντες για της πατρίδας τη λευτεριά:
Μ Ε Σ Α στην κόλαση του πυρός των συντριπτικά υπέρτερων δυνάμεων των εισβολέων, στο χάος και στη φρίκη, εκεί στις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες της Κερύνειας, Δευτέρα 22 Ιουλίου 1974, ο 19χρονος λοκατζής της 33 Μοίρας Καταδρομών ΚΩΣΤΑΚΗΣ Α. ΡΩΣΣΙΔΗΣ, από το Ακάκι, δεν το 'βαλε στα πόδια. Δεν ετράπη εις άτακτον φυγήν. Ούτε ύψωσε λευκό πανί. Και στις προτροπές άλλων να σώσει το ήδη τραυματισμένο τομάρι του, αποκρίθηκε σαν Αυξεντίου: «Εγώ θα μείνω. Δεν εγκαταλείπω τον λοχαγό και τους άνδρες μου». Κι έμεινε. Στο ίδιο εκείνο ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ του Μαχαιρά του 1957 και των πρώτων Θερμοπυλών του 480 π.Χρ. Έμεινε συμπολεμιστής μαχόμενος. Πιστός στον όρκο «ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά, ουδ’ εγκαταλείψω τον παραστάτην ότω αν στοιχήσω». Δεν ήσαν εκεί δημοσιογράφοι ν’ απαθανατίσουν την επανάληψη της ελληνικής ανδρείας και την ηρωική αυτοθυσία δεκάδων Αυξεντιωμένων παλληκαριών του 1974, ανάμεσά τους και του λοχία της 33ΜΚ Κωστάκη Ρωσσίδη.
Σ Η Μ Ε Ρ Α, μετά από 35 χρόνους συνεχιζόμενης Σταύρωσης, τα εντοπισθέντα στη σκλαβωμένη γη της Κερύνειας, μαρτυρικά οστά του ηρωικού καταδρομέα, κηδεύονται στη γενέτειρά του. Στην Παναγία Χρυσελεούσα, στο Ακάκι, ώρα 14.00. Λευτεριάς λίπασμα, όπως τόσων άλλων ηρωικώς αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων Ελλαδιτών και Κυπρίων συμπολεμιστών. Όσοι πιστοί…
—Γιατί δεν ματαγέλασε ο Λάζαρος ύστερα από την έγερσή του;
Κάτι προοικονομούσεεκείνη η παράδοση που τον ήθελε να αφικνείται στην Κύπρο...
Παραμονή του Λαζάρου, και...
Λέξεις που δεν ξέραμε την ύπαρξή τους -ταυτοποίηση οστών- στα χείλη μας, στην πιο παράδοξημετάταξη:
—Από σήμερα ο αγνοούμενος διαγράφεται από τον κατάλογο της αφάνειας και συγκαταλέγεται στη λίστα των νεκρών.
Ανήμερα της έγερσης του Λαζάρου, που η αδελφή του η Μαρία χαιρότανχαράν μεγάλην , εσύ στέκεις μπροστά στη Μαρία, την αδελφή του αγνοουμένου, και ψάχνεις λόγια... Λειψός, αδύναμος και χλομός ο λόγος για ν’ απαλύνει τον συσσωρευμένο πόνο 35 ολόκληρων χρόνων.
Όμως...
Από σήμερα, η χαροκαμένη μάνα, τ’ αδέλφια, οι συγγενείς, οι συμπολεμιστές του θα μπορούν να στέκουν πάνω από έναν τάφο, όταν θα μνημονεύουν τα νιάτα του και θ’ αναφέρονται στο -απότομα και βάναυσα- κομμένο νήμα της ζωής του.
Αλλιώτικα ονειρευτήκαμε τη ζωή ψηλά στον τεράστιο βράχο -τον «Δράκο»- που δέσποζε στον Αη Γιώρκη της Κερύνειας, κι αλλιώτικα μηνύματα μάς φέρνει ο μυρωμένος αέρας του.
Στο θείο δράμα των Παθών, η Ανάσταση αποτελεί τελεσίδικη προσδοκία.
Στο ανθρώπινο δράμα των Παθών, μόνη παραμυθία η λυγμική Φωνή του Πόντου:
«Μάνα, σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες, ψυχή δεν σού αφήσανε, μόνο φωτογραφίες».
Και υπερηφάνεια, όμως: «Στρατοί οι γιοι σου και τα εγγόνια σου...»
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 10:59 μ.μ. 0 Σχόλια
ΟΧΙ ΜΕΣΩ ΧΙΛΑΡΙ, ΑΛΛΑ ΜΕΣΩ ΕΥΕΛΙΚΤΟΥ
Αυτό που ήθελαν να επιβάλουν το επέβαλαν. Πολιτική και (μετέπειτα) φυσική εξόντωση του μεγάλου εμποδίου για επιβολή του Σχεδίου. Αυτό που ήθελαν να επιβάλουν, το επέβαλαν από την πρώτη Κυριακή των προεδρικών εκλογών.
Από το διάγγελμα του Τάσσου Παπαδόπουλου και μετά, ο μεγάλος στόχος ήταν ο ίδιος. Εφημερίδες και ξεφτέρια δημοσιογράφοι τον καθύβριζαν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. O "MR NO", "αυτός που δε θέλει λύση" ( εννοούσαν τη δική τους και των Τούρκων "λύση"), ο " εθνικιστής που δε θέλει τους Τ/Κ", ο "πεισματάρης", " ο αλαζόνας", " ο "δικτάτορας" ( τόσο δικτάτορας ήταν που μπορούσαν να λέει ο κάθε πειραγμένος και κοιτακτέος, ελεύθερα, ότι του κατέβαινε εναντίον του), "αυτός που μας οδήγησε στην απομόνωση" (ερμήνευαν ως απομόνωση την κομπλεξική συμπεριφορά του κάθε ογλανιού των αγγλοαμερικανών). Νυχθημερόν, όλοι μαζί σαν χορωδία, τον έφταιγαν για όλα τα κακά του τόπου: για την ανομβρία, για τη λεγεωνέλλα, για τη σαλμονέλλα, για τα χαλασμένα σάντουιτς στα κυλικεία, για ενέργειες από εταιρείες που έγραψε το γραφείο του ( το οποίο γράφει τις μισές εταιρείες στην Κύπρο - πως θα μπορούσε να ευθύνεται για κάθε πράξη των εταιρειών αυτών μετά;), για το ότι δεν ήταν "προσιτός" ( επειδή αρνιόταν να συναγελάζεται γλοιωδώς και ψευδοδημοσιοσχεσίτικα με τον κάθε κομπλεξικό), για το ότι ήταν "απότομος" ( επειδή έλεγε ότι "αυτό που δε γίνεται, δε γίνεται" και δεν έδινε ψευδουποσχέσεις και δε χαΐδευε αυτιά).
Οπότε σε αυτή τη φάση, οι Αμερικάνοι δεν θα επιβάλουν τίποτα. Επέβαλαν αυτό που ήθελαν ήδη: την απομάκρυνση του Τάσσου Παπαδόπουλου. Δεν είναι λοιπόν οι Αμερικάνοι, αλλά ο Ευέλικτος και η παρέα του θα επιβάλουν το νέο Σχέδιο. Ήδη η φιλοανανικότερη εφημερίδα το γράφει: " το Γενάρη νέο δημοψήφισμα".
ΡΙΜΑΧΟΣ
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 10:24 μ.μ. 2 Σχόλια
Καρογιάν: Η ντροπή του ΔΗΚΟ!
Τετάρτη 22 Απριλίου 2009
Το επίσημο ΔΗΚΟ διοργανώνει παρουσίαση των υποψηφίων του για τις ευρωεκλογές στο ... Λατσί (!) στις 24 Απριλίου και ώρα 8:00 μ.μ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΔΕΚ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ
Είναι αυτό σεβασμός στο Βάσο Λυσσαρίδη τον οποίον καθύβρισε ο Χριστόφιας και με τη στάση του και τη συμπεριφορά του;
Είναι αυτό πολιτική συνέπεια, όταν ο Χριστόφιας έχει ήδη παραβεί τις δεσμεύσεις του προς την ΕΔΕΚ ( καταστρατήγηση της 8ης Ιουλίου, 50,000 έποικοι, εκ περιτροπής Προεδρία, άρνηση για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη);
Πολλά πράγματα μπορεί να είναι η σημερινή ΕΔΕΚ, αλλά σίγουρα ΔΕΝ είναι η ΕΔΕΚ που ξέραμε και θα θέλαμε.
Σας θεωρούμε έντιμο πολιτικό κ. Ομήρου. Δεν ξεχνούμε ότι πρώτος εσείς στηρίξατε τον Τάσσο Παπαδόπουλο για τις προεδρικές του 2008.
Σταθείτε όμως στο ύψος σας. Ο κατήφορος δεν αρμόζει στο κόμμα του Βάσου Λυσσαρίδη.
ΡΙΜΑΧΟΣ
ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΤΟΝ ΤΑΛΑΤ;


Έχουμε απορία. Αυτά τα δωράκια/καλάθια με αυγά και φλαούνες κλπ που δίνονται στον Αττίλα από ποιον πληρώνονται; Είναι από την πούγκα του κ. Χριστόφια ή από την πούγκα όλων εμάς ( έστω και κατά απειροελάχιστο μερίδιο);
Σε κάθε περίπτωση, ένας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορεί να κάνει δώρα στον Αττίλα και τους εκπροσώπους του. Κάτι τέτοιο αποτελεί ασέβεια και προσβολή προς τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα του Αττίλα. Έχει και ο εξευτελισμός τα όριά του κ. Ευέλικτε!
ΠΡΑΞΑΝΔΡΟΣ
Ο ΣΟΥΗΔΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΡΕΣΤΟΣ "ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ"
Τρίτη 21 Απριλίου 2009Θυμίζουμε όμως τη μεγάλη ρήση του μεγάλου Τάσσου Παπαδόπουλου: "Θέλω να είμαι σεβαστός και όχι αρεστός".
Τους "αρεστούς" Μάρκους και Χριστόφιες τους είδαμε από τότε που βγήκαν. Που μας οδηγούν ξανά στο Σχέδιο Ανάν, ο ένας διά απραξίας και συγκάλυψης και ο άλλος διά "αριστοτεχνικής πολιτικής".
Σημείωση: Όσο για το ποια ήταν η γνώμη των ξένων για τον Τάσσο, παραπέμπουμε στο άρθρο του ΥΠΕΞ της Ισπανίας για τον άνδρα.
ΡΙΜΑΧΟΣ
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 10:00 μ.μ. 7 Σχόλια
ΜΑΡΚΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ, ΑΛΛΩΣ ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Δευτέρα 20 Απριλίου 2009Όσοι είχαν τη ψευδαίσθηση ότι το ΔΗΚΟ θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην εξωτερική πολιτική μέσω ΔΗΚΟϊκού ( λέμε τώρα!) Υπουργού Εξωτερικών , έχουν διαψευστεί πανηγυρικά από τον ίδιο. Δεν μπορεί να είναι στη διαπραγματευτική ομάδα λέει! Δε συμφωνεί με αυτούς που προτείνουν αποχώρηση λέει, παραβλέποντας σκόπιμα ότι ο Χριστόφιας τα έχει κάνει μαντάρα κι έχει αθετήσει τις δεσμεύσεις του προς το ΔΗΚΟ. Δεν υπέβαλε το ΔΗΚΟ προτάσεις λέει, ως να μην υπάρχει επιστολή ήδη που να δεσμεύει το Χριστόφια από το δεύτερο γύρο των εκλογών και ως να μην έχει το ΔΗΚΟ το Υπουργείο Εξωτερικών με Υπουργό τον ίδιο! Τι προτάσεις δηλαδή να υποβάλει πέραν των δεσμεύσεων που του έχει με τα 18 σημεία του Τάσσου Παπαδόπουλου; Να πει μήπως στο Χριστόφια " Δέξου 40,000 αντί 50,000 έποικους;"
Ο τύπος προφανως έχει "σάσει την πάντα του". Πάει τα ταξιδάκια του, έχει τη μισθάρα του, τη θεσάρα του και χ....... έχει τους υπόλοιπους που περιμένουν ότι ως ΥΠΕΞ θα έπρεπε να περνά στην κυβέρνηση τη γραμμή του ΔΗΚΟ. Βεβαίως πολύ αμφιβάλλουμε αν οι θέσεις του είναι θέσεις ΔΗΚΟ στο Κυπριακό.
Μάρκος Κυπριανού λοιπόν. Ανάξιος κληρονόμος ενός μεγάλου ονόματος, κάτι σαν Γιωργάκης της Κύπρου. Ο οποίος, ανκαι σασμένος, δηλώνει ότι δεν σκέφτεται τα προσωπικά οφέλη. Να τον πιστέψουμε;
Είπε στη Σημερινή στις 20/4/09 ο "Γιωργάκης":
Ερ.: Να περάσουμε στα του ΔΗΚΟ, όπου, κύριε Κυπριανού, πυκνώνουν οι φωνές στελεχών για αποχώρηση από την Κυβέρνηση. Είδαμε τις αναταράξεις, που ενισχύθηκαν και από επιστολές στελεχών που έθεσαν το συγκεκριμένο θέμα επί τάπητος. Υπάρχουν, κατά την άποψή σας, λόγοι για να αποχωρήσει το ΔΗΚΟ από την Κυβέρνηση;
Aπ.: Δεν δέχομαι ότι πυκνώνουν οι φωνές. Είναι οι ίδιες φωνές. Συμφωνώ ότι αυτοί που έχουν εκφράσει κάποιους προβληματισμούς είναι άτομα τα οποία έχουν αποκτήσει αξιώματα στο τελευταίο συνέδριο. Όμως είναι μια σχολή σκέψης στο ΔΗΚΟ, που είναι η ίδια και με προηγουμένως. Πρώτα απ’ όλα εγώ δεν θεωρώ ότι αυτά τα ζητήματα πρέπει να εγείρονται δημόσια και θέλω κι εγώ, όπως έκαναν και άλλοι συνάδελφοι στο ΔΗΚΟ, να καταδικάσω τη διαρροή στον Τύπο.
.................. Για μένα, όμως, πρέπει να δούμε πριν εκφραστούν παράπονα προς τον Πρόεδρο ή προς την Κυβέρνηση, αν εμείς αξιοποιήσαμε ή επιδιώξαμε να αξιοποιήσουμε το ρόλο μας ως μέλη του κυβερνητικού σχηματισμού με εισηγήσεις, με προτάσεις, με πρωτοβουλίες, με συναντήσεις. Και αν όχι, πού οφείλεται αυτό το πρόβλημα και πώς επιλύεται.
...............Άρα το θέμα είναι πριν καταλήξουμε ότι έχουμε αποτύχει στο ρόλο μας, θα πρέπει πρώτα να δούμε αν όντως επιδιώξαμε αποτελεσματικά και πρακτικά να τον ασκήσουμε. Εγώ πιστεύω δεν το κάναμε. Να σας δώσω παραδείγματα. Στον τομέα μου εμένα δεν μου έχει υποβληθεί εισήγηση από το ΔΗΚΟ. Από άλλα κόμματα υποβλήθηκαν εισηγήσεις για θέματα πολιτικής.
...............Θα πρέπει να ζυγίσουμε, ένα μεσαίου μεγέθους κόμμα πώς μπορεί ν' ασκήσει καλύτερα έναν ρυθμιστικό ρόλο και να επηρεάσει πολιτική. Εντός ή εκτός κυβερνητικού σχήματος;
................Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν μπορώ ως Υπουργός Εξωτερικών να συμμετέχω στη διαπραγματευτική ομάδα. Επομένως, αυτόν το ρόλο δεν μπορώ να τον διαδραματίσω. Εκείνο που για μένα είναι πιο σημαντικό δεν είναι ποιος θα κάθεται σε ένα τραπέζι ή όχι. Εκείνο που είναι σημαντικό είναι να υποβάλλονται -και αντιλαμβάνομαι αυτό γίνεται και θα γίνει και στο μέλλον- τεκμηριωμένες εισηγήσεις, οι οποίες να συζητούνται με το διαπραγματευτή. Ένας είναι ο διαπραγματευτής. Ο Πρόεδρος ως αρχηγός της κοινότητάς μας.
. Και πίστευα ότι μετά από δεκαετίες που μας ταλανίζουν αυτά τα προβλήματα στο ΔΗΚΟ κάπου θα έχουμε μάθει. Δεν θα πάω πολύ πίσω. Το 1997 η ίδια ιστορία, οι ίδιες συζητήσεις… κάποιοι να αποχωρήσουν με τα γνωστά αποτελέσματα. Το '97-'98 ήταν οι πιο δύσκολες εποχές για το ΔΗΚΟ, που πάθαμε μεγάλη ζημιά και μας πήρε καιρό να ορθοποδήσουμε. Πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Αυτό είναι το μήνυμά μου.
Θεωρώ ότι πρέπει να έχουμε στο νου μας περισσότερο και πάνω απ’ όλα τους οπαδούς και ψηφοφόρους του κόμματος. Εκείνους πρέπει να σκεφτόμαστε και όχι προσωπικά πολιτικά οφέλη.
ΑΥΤΟΣ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ, ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ. Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΔΗΚΟ, Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΝΕΪΚΟΥ!
ΡΙΜΑΧΟΣ
Αναρτήθηκε από την Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο στις 10:49 μ.μ. 0 Σχόλια
ΨΗΦΙΣΤΕ!

Στην ιστοσελίδα του Φιλελευθέρου ( www.phileleftheros.com), διεξάγεται ψηφοφορία για έξοδο ή όχι των ΔΗΚΟ ΕΔΕΚ από την κυβέρνηση Χριστόφια. Όλοι να στείλουμε το μήνυμα.









