ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΤΟΥΣ!

Πέμπτη 7 Μαΐου 2009

Ο βηματισμός ο ίδιος. Το στήσιμο το ίδιο. Το κόμπλεξ το ίδιο.



Μάριος Κάρογιαν και Δημήτρης Χριστόφιας θα κάνουν τα πάντα για να διατηρηθεί η "συνεργασία" και η παραμονή του ΔΗΚΟ στην κυβέρνηση. Τους δύο τους, τους ενώνουν πολλά:

1) Ο καθένας οφείλει τη θέση που σήμερα κατέχει στον άλλον. Ούτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα ήταν ο Ευέλικτος, ούτε Πρόεδρος της Βουλής θα ήταν ο Κάρογιαν, εάν δεν μεσολαβούσε προσωπικά ο άλλος.

2) Και οι δύο ήταν και είναι, για σχεδόν όλο τους τον ενήλικο βίο, κομματικοί έμμισθοι ή εξαρτώμενοι. Δεν είχαν ποτέ το προνόμιο να είναι ελεύθερα πνεύματα που να ανελιχθούν στηριγμένοι στις δικές τους δυνάμεις.

3) Και οι δύο βρίσκονται σε μία θέση την οποία ποτέ τους δε φαντάστηκαν ( ή μήπως έχουμε λάθος;)

Κυρίως όμως μοιράζονται και οι δύο:

Την ίδια μεγάλη αίσθηση μειονεξίας ( και αυτό φαίνεται συνεχώς) για το ότι έχουν και οι δύο διαδεχθεί, ο ένας στην Προεδρία του ΔΗΚΟ και ο άλλος στην Προεδρία της Δημοκρατίας, έναν άνθρωπο του οποίου δεν άξιζαν ούτε καν για να του γυαλίζουν τα παπούτσια, να του ανάβουν το τσιγάρο ή να του κουβαλούν τα έγγραφα. Είναι και οι δύο ανάξιοι διάδοχοι ενός μεγάλου άνδρα.

Του Τάσσου Παπαδόπουλου.
Πανάξιου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και πανάξιου Ηγέτη ( και του κόμματός του αλλά κυρίως και) του κυπριακού λαού.

Που δυστυχώς παρέλειψε, ανάμεσα στα πολλά θετικά που έκανε, να κάνει ακόμη ένα: να δείξει και στους δύο την πόρτα της εξόδου όσο ήταν καιρός.

ΡΙΜΑΧΟΣ για το christofias-watch


Μιαν έτσι...μια γιουβέτσι

Τετάρτη 6 Μαΐου 2009

Αν παραμείνουμε σταθεροί σε αρχές, αν η επιδιωκόμενη λύση είναι στα πλαίσια των όσων έχουν συμφωνηθεί στις συμφωνίες κορυφής Μακαρίου - Ντενκτάς, Κυπριανού - Ντενκτάς, αλλά και Παπαδόπουλου - Ταλάτ, τότε υπάρχει προοπτική της λύσης, δήλωσε σήμερα σε συνέντευξη τύπου ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Νίκος Αναστασιάδης.Πηγή Φωτογραφίας: Εφημερίδα "ΕΝΩΣΙΣ"

Πρέπει επιτέλους να αποφασίσει τι θέλει. Δεν μπορεί να μιλά για λύση του κυπριακού προβλήματος στη βάση των πιο πάνω συμφωνιών κορυφής, αλλά
παράλληλα να αποδέχεται σχέδια τύπου Ανάν. Έδειξε και το 2004 πόσο σταθερός σε αρχές είναι ο κ. Αναστασιάδης.


Είναι μάλιστα απορίας άξιον,
γιατί δεν στήριξε τις προσπάθειες του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, οι οποίες στηρίζονταν σε αυτές τις βασικές αρχές. Και τι δεν του καταλόγισε τότε του Προέδρου. Από δικτάτορα μέχρι απορριπτικό τον ανέβαζε και κατέβαζε.


Δε μασάμε κύριε. Δε μασάμε!

ΕΥΑΓΟΡΑΣ

Αν ο Χριστόφιας παραποιεί την ιστορία του ΑΚΕΛ, τι θα κάνει με την ιστορία της Κύπρου;

Τρίτη 5 Μαΐου 2009


Στην ΣΗΜΕΡΙΝΗ της 30ης Απριλίου 2009 ο Μάριος Δημητρίου έγραψε τα ακόλουθα:

http://www.sigmalive.com/simerini/columns/eks%20aformis/148202

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας, πρώην Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, είπε προψές ωραία λόγια συμφιλίωσης με τα ιστορικά στελέχη του ΑΚΕΛ, που το 1991 αποχώρησαν από το κόμμα και πολεμήθηκαν άγρια από αυτό - τα στελέχη που ήθελαν ένα σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, όπως τον οραματίσθηκε ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και όχι το απάνθρωπο σταλινικό καθεστώς του Μπρέζνιεφ, του Αντρόποφ και του Τσερνιένκο, που προσκυνούσαν ο Εζεκίας Παπαϊωάννου και οι ευνοούμενοί του στο κόμμα.

Ο κ. Χριστόφιας αξιοποίησε πολύ καλά την ευκαιρία της εκδήλωσης τιμής για τα 90χρονα του Ανδρέα Φάντη, που έγινε στη Δημοσιογραφική Εστία, για να αποκαταστήσει τις σπασμένες γέφυρες και να ενθαρρύνει τους αποξενωμένους «αιρετικούς» να προσεγγίσουν το κόμμα. Θέλω να πιστεύω ότι το έκανε από επιθυμία να δείξει τη μεταμέλεια των διωκτών (δεν ξέρω πόσο ταυτίστηκε με αυτούς εκείνα τα θλιβερά χρόνια), για το ανελέητο τσάκισμα των θυμάτων τους και όχι για μικροκομματικές σκοπιμότητες, που του καταλογίζουν πολλοί (επιστροφή των χαμένων ψηφοφόρων ενόψει Ευρωεκλογών).

Είπε, μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ότι «ο Ανδρέας Φάντης υπήρξε μάρτυρας, συνοδοιπόρος και πάνω απ’ όλα συνδιαμορφωτης μιας ολόκληρης ιστορικής εποχής, μεστής σε σημαντικά γεγονότα τόσο για το Κίνημα της Αριστεράς όσο και για την ευρύτερη πολιτικο-κοινωνική εξέλιξη της Κύπρου». Πρόσθεσε ότι «στους λαϊκούς αγωνιστές της γενιάς του Φάντη, ανάμεσα στους οποίους ξεχώριζαν ο Παπαϊωάννου, ο Ζιαρτίδης, ο Παυλάκης Γεωργίου, ο Γιώργος Χριστοδουλίδης, ο Γιάννης Κατσουρίδης, ο Χαμπής Μιχαηλίδης, ο Χρίστος Κουρτελλάρης, ο Κυριάκος Χρίστου, ο Μιχάλης Πουμπουρής και τόσοι άλλοι, το Κίνημα της Αριστεράς στην Κύπρο οφείλει την άνδρωση, τη μαζικοποίηση και τη μετατροπή του σε καθοριστικό παράγοντα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.

»Σε κάποιο σημείο χώρισαν οι δρόμοι μας με τον Ανδρέα Φάντη (!!!!!!). Κάναμε ο καθένας τις επιλογές του, για τις οποίες διατηρούμε τις απόψεις μας. Η Αριστερά, στη μακρόχρονη διαδρομή της, έμαθε να εκτιμά, να αποτιμά έστω με κριτική ματιά, αλλά να μη μηδενίζει πρόσωπα και καταστάσεις που υπήρξαν μέρος του “είναι” και της ιστορίας της».

Στη συνέχεια ανέφερε ότι «παρ’ όλες τις διαφορές που προέκυψαν, ο ίδιος δεν αισθάνθηκε ποτέ ότι ο Ανδρέας Φάντης απομακρύνθηκε από το Κόμμα, τις ιδέες και τα ιδανικά του. Απόδειξη τούτου αποτελεί το γεγονός ότι βρεθήκαμε στη συνέχεια στα μετερίζια κοινών αγώνων και προσπαθειών».

Είναι χαρακτηριστικό το πατερναλιστικό ύφος της ομιλίας απέναντι στον «άτακτο» και «ανυπάκουο» Φάντη, που παρόλο που «χώρισαν οι δρόμοι τους», ο κ. Χριστόφιας «δεν αισθάνθηκε ποτέ ότι ο Φάντης απομακρύνθηκε από το Κόμμα, τις ιδέες και τα ιδανικά του», όπως πιθανόν να αισθάνθηκαν δικαιολογημένα κάποιοι άλλοι σύντροφοι.

Αλλά γιατί, άραγε, ο κ. Χριστόφιας δεν αισθάνθηκε ποτέ, ότι αυτοί που απομακρύθηκαν από το Κόμμα, τις ιδέες και τα ιδανικά του, είναι οι σκληροπυρηνικοί σταλινιστές που καταδίωξαν με λύσσα τον Ζιαρτίδη και τους άλλους Γκορμπατσοφικούς; Αυτοί που έδωσαν εντολή στους δημοτικούς συμβούλους του ΑΚΕΛ στη Λευκωσία, να απορρίψουν πρόταση για ονομασία δρόμου σε «οδό Ανδρέα Ζιαρτίδη» μετά το θάνατό του; Αυτοί που απέκλεισαν από τις δουλειές και απέλυσαν και οδήγησαν στην ανεργία και στη φτώχια όλους τους «αιρετικούς» και τους συγγενείς τους μέχρι τέταρτου βαθμού;

Γιατί ο κ. Χριστόφιας περιορίστηκε σε αυτά τα ωραία μεγάλα λόγια και δεν έκανε τη μοναδική χειρονομία που θα είχε σημασία, όσο μικρή και ασήμαντη κι αν φαίνεται, να ζητήσει δηλαδή συγγνώμη από τον Φάντη και από όλα τα άλλα θύματα των διωγμών; Η προσποίηση αμνησίας δεν φέρνει τη συμφιλίωση. Ούτε αποκαθιστά την εμπιστοσύνη. Ούτε υποκαθιστά την πολιτική γενναιότητα για να δει κανείς κατάματα τις αποτυχίες, τις μικρότητες και τα λάθη του.

Γιατί αντιγράψαμε το πιο πάνω άρθρο;

1) Αποδεικνύει ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας και η παρούσα Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ δεν σέβονται την ίδια ιστορία του κόμματος του, και την παραποιούν ξεδιάντροπα. Ας μην ξεχνάμε πως ακόμη και στην κηδεία του Τάσσου Παπαδόπουλου, στην ομιλία του ο Χριστόφιας ΑΠΕΦΥΓΕ να αναφερθεί στο ΟΧΙ, παραποιώντας, μπροστά σε όλα τα τηλεοπτικά συνεργεία και σε πλήθος κόσμου, την πρόσφατη ιστορία. Πως μπορούμε να εμπιστευθούμε αυτούς τους ανθρώπους να γράψουν την κυπριακή ιστορία, όταν δεν σέβονται την δική τους και παραποιούν σε "απευθείας μετάδοση" ακόμα και πρόσφατα γεγονότα;

2) Ο (καταγώμενος από την Κάτω Δερύνεια) Μάριος Δημητρίου υπήρξε ΕΔΟΝόπουλλο στα νιάτα του, και αυτό το έχει αναφέρει ουκ ολίγες φορές στα κείμενά του. Συνεπώς, η μαρτυρία/σχολιασμός του για τις μικρόψυχες και φασιστικές πρακτικές του κομματικού μηχανισμού κατά των διαφωνούντων αποτελεί μια ακόμη μαρτυρία από ένα δημοσιογράφο που ούτε φασίστας μπορεί να χαρακτηριστεί, ούτε γριβικός, ούτε ακροδεξιός (με τα στάνταρ που θέτουν οι διάφοροι παρατρεχάμενοι της Επαγρύπνησης στο ιντερνέτ).

3) Οι πολιτικές θέσεις της "Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο" είναι σε αντίθεση τόσο με αυτές του Προέδρου Χριστόφια, όσο και με αυτές των "φραξιονιστών"ΑΔΗΣΟΚ/ΕΔΗ (σχετικό κείμενο του Πράξανδρου: http://christofias-watch.blogspot.com/2009/04/blog-post_27.html).

Τι έχει να πάθει η ιστορία μας από ένα άνθρωπο που δεν σέβεται ούτε την δική του;;

Τι έχει να πάθει η δημοκρατία μας από ένα κόμμα που καταπνίγει φασιστικά ακόμα και την εσωκομματική διαφωνία;;


ΟΝΗΣΙΛΛΟΣ

UPDATE
- Για να μην νομίζετε πως υπερβάλλουμε στο θέμα της ιστορίας, δείτε τα τελευταία εγκληματικά καμώματα του Υπουργού Παιδείας! Τέλειωσε η επαναπροσέγγιση με τους Τ/κ, φαίνεται, και ξεκίνησε η "επαναπροσέγγιση" με τους έποικους τώρα!!

Έποικοι και εγλωβισμένοι διατάχθηκαν να ακούσουν μαζί μουσική
SIMERINI 05/05/2009 | ΤΟΥ ΑΔΩΝΗ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ

http://www.sigmalive.com/simerini/news/local/149512

Υπό τη σκιά της κατοχής και κάτω από τις λόγχες του Αττίλα διοργανώθηκε χθές βράδυ στην αυλή του Γυμνασίου Ριζοκαρπάσου μουσική εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν έποικοι και μικρός αριθμός εγκλωβισμένων.
Οι περισσότεροι πήγαν εκεί, για να μην τους ρωτά αργότερα η ψευδοαστυνομία γιατί δεν πήγαν.
Η εκδήλωση, σύμφωνα με τους διοργανωτές, διεξήχθη στα πλαίσια του εκπαιδευτικού στόχου της χρονιάς για την καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Ο Νίκος Φαλάς χαρακτήρισε την εκδήλωση ως αναγκαστική και όχι δικοινοτική, που πραγματοποιείται μεταξύ Ελληνοκυπρίων και εποίκων, δηλαδή των Τούρκων κατακτητών. Ο Νίκος Φαλάς χαρακτήρισε την εξέλιξη θλιβερή για την οποία, όπως είπε, το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να δώσει εξηγήσεις στον κυπριακό λαό.

Επικοινωνήσαμε με εγκλωβισμένους που με μισόλογα μάς ανέφεραν ότι η εκδήλωση έληξε με ειρηνικό τρόπο. Με την πάροδο 35 χρόνων κατοχής ήρθε η ώρα οι σκλαβωμένοι Καρπασίτες να αρχίσουν να ακούνε μουσική μαζί με τους δεσμώτες τους, αυτούς που τους πήραν με τη βία των όπλων τα χωράφια και βεβήλωσαν τους ιερούς τους χώρους.
Με τέτοιες εκδηλώσεις -μας αναφέρθηκε από εγκλωβισμένους- η εθνική υπόθεση χάνεται οριστικά.

Κάτι έχει αλλάξει!

Δεν μπορεί κανένας να ξεχνά ή να αγνοεί το γεγονός ότι, αντιπροσωπείες του ΔΗΣΑΚΕΛ σε συναντήσεις που είχαν με αντιπροσωπεία του Ρεπουμπλικανικού ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ Κόμματος, συζήτησαν, φωτογραφήθηκαν και ένοιωσαν περήφανοι ότι δρουν για την σωτηρία της Κύπρου, όταν η σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ΑΠΟΥΣΑ. Αποδεχόμενοι μάλιστα την παρουσία της σημαίας του ψευδοκράτους.


Πρόσφατα, στη δήθεν "ιστορική" συνάντηση εκπροσώπων των δύο αδελφών κομμάτων, δήλωσαν ότι διαφωνούν σε όλα, εκτός από το κυπριακό. Αν λάβουμε όμως υπόψιν, τις θέσεις τους για το Σχέδιο Ανάν, ο ΔΗΣΥ τάχθηκε ξεκάθαρα και ξεδιάντροπα υπέρ του εκτρώματος, ενώ το ΑΚΕΛ προσπαθεί ακόμα να μας πείσει ότι ήταν κατά.

Προφανώς όμως κάτι πρέπει να έχει αλλάξει. Δύο τεινά μπορεί να έχουν συμβεί:
  1. Το ΑΚΕΛ παραιτήθηκε της προσπάθειας να μας πείσει για την θέση του κατά του Σχεδίου Ανάν, και έχει συμπλεύσει στον καλοπληρωμένο αγώνα για να περάσει αυτό το ανώμαλο σχέδιο.
  2. Ο ΔΗΣΥ θυμήθηκε ότι "την πατρίδα ουκ ελάττει παραδώσει", απαλλάχθηκε από εξαρτήσεις και μονομανίες, επέστρεψε ωφελήματα σε οικονομικούς ευργέτες γνωστών απόψεων και τάχθηκε με την πλειοψηφία του κυπριακού λαού για να αποκρούσει παρόμοια ανίερα σχέδια που "τυχόν" μαγειρεύονται.
Υ.Γ. Αν έχει συμβεί το δεύτερο, η Επιτροπή θα αποκαλυφθεί στην Πλατεία Ελευθερίας το Σάββατο 9 Μαϊου η ώρα 20:00.

ΕΥΑΓΟΡΑΣ

Ο ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ!


Η Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, αναδημοσιεύει την ομιλία του Γιώργου Λιλλήκα, πρώην Βουλευτή ΑΚΕΛ και πρώην ΥΠΕΞ του Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος ακόμη αντιστέκεται στον Οδοστρωτήρα και μένει πιστός στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο και στις παρακαταθήκες του.


Η Επιτροπή, αφιερώνει την ομιλία, η οποία είναι καταπέλτης ενάντια στο καθεστώς, στην Επαγρύπνηση και της εύχεται καλή συνέχιση της αναζήτησής μας. Επίσης η ομιλία αφιερώνεται στον κάθε κουτοπόνηρο που αναμασά ότι δήθεν δεν υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις και ρωτά χωρίς δήθεν να γνωρίζει " Και εσείς τι προτείνετε;"



ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΛΛΗΚΑ
ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑΣΣΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ


«ΜΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Σ΄ ΕΝΑ
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΕΘΝΙΚΩΝ ΑΜΦΙΤΑΛΑΝΤΕΥΣΕΩΝ»


ΑΘΗΝΑ, 4 ΜΑΙΟΥ 2009




Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για μένα η πρόσκληση, που είναι συνάμα και πρόκληση να μιλήσω σε εκδήλωση τιμής για τον αείμνηστο Πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο.


Είχα τη ξεχωριστή τιμή να συνεργαστώ στενά με τον Τάσσο Παπαδόπουλο στις πιο κρίσιμες στιγμές της πρόσφατης Κυπριακής ιστορίας. Να μοιραστώ την αγωνία του για το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού. Τον πόθο του για απελευθέρωση της κατεχόμενης Κύπρου. Το όραμά του για μια Κύπρο ελεύθερη, επανενωμένη στην οποία Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, με πνεύμα αλληλοσεβασμού, θα μπορούν, σε συνθήκες ασφάλειας και δημοκρατίας, να απολαμβάνουν την ευημερία και τα αγαθά ενός σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κράτους.


Γι΄ αυτό του το όραμα αγωνίστηκε και αφιέρωσε όλη του τη ζωή. Γι΄ αυτό το όραμα εξάντλησε κάθε πιθανότητα για ένα αξιοπρεπή συμβιβασμό, παραμερίζοντας σε κάποιες περιπτώσεις ρεαλιστικές εκτιμήσεις του. Και όταν οι περιστάσεις το απαίτησαν, πρόθυμα δέχθηκε να πληρώσει οδυνηρό προσωπικό πολιτικό κόστος.


Η σημερινή εκδήλωση σκοπό έχει να τιμήσει τον αγωνιστή ηγέτη, τον αγνό πατριώτη Τάσσο Παπαδόπουλο για τη μεγάλη του προσφορά στο σύνολο του Ελληνισμού. Έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ γιατί το Κυπριακό πρόβλημα και η διάσωση της Κύπρου δεν είναι πρόβλημα του Κυπριακού Ελληνισμού. Είναι εθνικό ζήτημα που αφορά ολόκληρο τον Ελληνισμό.


Το μέλλον της Κύπρου και της Ελλάδας είναι αλληλένδετο. Αν η Τουρκία πετύχει μέσα από μία συμφωνία λύσης να περάσει υπό τον έλεγχό της την Κύπρο, αυτό δεν θα είναι παρά το πρώτο βήμα στις επεκτατικές της βλέψεις στο Αιγαίο και στην Ανατολική Θράκη. Ο τρόπος ρύθμισης του Κυπριακού θα αποτελέσει το πρότυπο για τη ρύθμιση και των άλλων εθνικών ζητημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και ο Ελληνισμός.


Τι αξιοπιστία θα έχει ο Ελληνισμός στον αγώνα προάσπισης των εθνικών του συμφερόντων, αν δεν μπορέσει να προασπίσει αποτελεσματικά την Κύπρο και το κομμάτι του Ελληνισμού που για τόσες χιλιάδες χρόνια δημιουργεί στο νησί;


Ο αγώνας είναι κοινός γιατί από τις δυνάμεις που προέρχονται οι επιβουλές κατά της Ελλάδας προέρχονται και οι επιβουλές κατά της Κύπρου.


Γνωρίζω ότι κάποιοι πιστεύουν πως το Κυπριακό αποτελεί πονοκέφαλο για την Ελλάδα και ότι η διαιώνιση του την εμποδίζει από του να κάνει κάποια άλλη εξωτερική πολιτική. Αδυνατώ να φανταστώ σε ποιο τομέα και με ποιες χώρες θα έκανε διαφορετική πολιτική η Ελλάδα, αφού αυτοί που επιβουλεύονται τα Ελληνικά συμφέροντα στην Κύπρο, την ίδια στάση τηρούν απέναντι και στα άλλα ζητήματα που απασχολούν την Ελλάδα. Πιστεύουν ειλικρινά πώς αν η Τουρκία πετύχει τους στόχους της στην Κύπρο θα εγκαταλείψει τις βλέψεις της στο Αιγαίο και στη Θράκη; Πώς οι Αγγλο-Αμερικανοί θα διαφοροποιήσουν την πολιτική τους έναντι της Τουρκίας και της Ελλάδας, επειδή ο Ελληνισμός θάχει δεχθεί τη μετατροπή της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο; Με τη λίγη εμπειρία και πολιτική κρίση που διαθέτω, έχω την άποψη πως ακριβώς το αντίθετο θα συμβεί.

Αντί του εξευμενισμού θα έχουμε τον περαιτέρω εκτραχηλισμό της Τουρκίας και των συμμάχων της. Θα ήταν χρήσιμο οι εκφραστές αυτής της σχολής σκέψης να αναλογιστούν το μέγεθος και τις διαστάσεις των προβλημάτων που θα προκύψουν και που η Ελλάδα θα κληθεί να διαχειριστεί από μία κακή λύση του Κυπριακού η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε νέα πολιτική κρίση. Το μόνο που πετυχαίνει αυτή η εσφαλμένη και ανιστόρητη αντίληψη είναι να δημιουργεί αισθήματα ενοχής του Κυπριακού Ελληνισμού έναντι της Ελλάδας. Δεν είναι τυχαίο, που ο Τάσσος Παπαδόπουλος κατ΄ επανάληψη δήλωσε δημόσια πως η Κύπρος δεν θέλει να είναι βάρος στην Ελλάδα ούτε και να της δημιουργεί προβλήματα. Γι΄ αυτό και με ειλικρίνεια επεδίωκε τον πλήρη συντονισμό και κοινό σχεδιασμό της δράσης των δύο χωρών μέσα από μία κοινή στρατηγική.


Αξιολογώντας με ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα την πολιτική και τη στρατηγική που ακολουθήσαμε στα 35 χρόνια που πέρασαν από την τουρκική εισβολή, δεν μπορεί παρά να διαπιστώσουμε πως αυτό που τη χαρακτηρίζει είναι η εθνική αμφιταλάντευση που οφείλεται στο διαιωνιζόμενο φοβικό σύνδρομο της ήττας.


Από την αγωνιστική διεκδικητική πολιτική που χαράχθηκε το 1974, σταδιακά περάσαμε σε μία πολιτική μονομερών υποχωρήσεων και εθνικής διολίσθησης που οδήγησε την Τουρκία αλλά και πολλούς άλλους παράγοντες της διεθνούς Κοινότητας στην αντίληψη πως είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε μία οποιαδήποτε λύση, αρκεί να κλείσει το Κυπριακό. Με αυτά τα δεδομένα όλοι οι ξένοι μεσολαβητές, σε κάθε νέα πρωτοβουλία εστίαζαν τις προσπάθειές τους στην ικανοποίηση των τουρκικών απαιτήσεων για να εξασφαλίσουν τη συγκατάθεση της σ΄ ένα σχέδιο λύσης, αφού η δική μας συναίνεση θεωρείτο δεδομένη. Ως αποτέλεσμα της διαλλακτικής μας στάσης η Τουρκία συνεχώς διευρύνει τις απαράδεκτες επιδιώξεις της, οικοδομώντας πάνω στις δικές μας υποχωρήσεις.


Την αβάσιμη και επιβλαβή αυτή πολιτική τακτική καυστηρίασε πολλές φορές ο Τάσσος Παπαδόπουλος ελπίζοντας να αφυπνίσει την πολιτική ηγεσία από τη μοιρολατρική στάση και την αφελή πολιτική του εξευμενισμού της Τουρκίας που στηριζόταν σε μία ρομαντική ανάγνωση της τουρκικής στρατηγικής. Για τις επισημάνσεις και προειδοποιήσεις του αυτές είχε κατηγορηθεί ως «απορριπτικός και ανένδοτος». Οι εξελίξεις όμως, επιβεβαίωσαν τις εκτιμήσεις του αφού προϊόν αυτής της πολιτικής, που εύστοχα χαρακτηρίστηκε «πολιτική του καλού παιδιού» ήταν ο σχεδιασμός και η υποβολή του Σχεδίου Ανάν.


Ένα Σχέδιο που δεν στόχευε στην επανένωση της Κύπρου και στην αποκατάσταση του δικαίου. Αντίθετα, το Σχέδιο Ανάν οδηγούσε στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην ομηρία του Κυπριακού Ελληνισμού μέσα από ένα δυσλειτουργικό σύστημα διακυβέρνησης (που εύλογα χαρακτηρίστηκε ως «συνταγματικό τερατούργημα») και στην παραχώρηση του ελέγχου ολόκληρου του νησιού στην Τουρκία με την προοπτική μέσα από ένα νόμιμο εποικισμό αλλοίωσης της δημογραφικής σύνθεσης της Κύπρου. Το Σχέδιο Ανάν δεν νομιμοποιούσε απλά το αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής, προσέφερε στην Τουρκία περισσότερα οφέλη από αυτά που παράνομα κατέκτησε στο στρατιωτικό πεδίο.


Αυτό το απαράδεκτο Σχέδιο κληρονόμησε το 2003 ο Τάσσος Παπαδόπουλος αναλαμβάνοντας την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρά το ότι αναγνώριζε τις δυσκολίες ουσιαστικής τροποποίησης του Σχεδίου αυτού, ώστε να καταστεί ένα αποδεκτό πλαίσιο συμφωνίας, εντούτοις συνέχισε το διάλογο, γιατί πίστευε ακράδαντα πώς η συνέχιση της παρούσας κατάστασης δεν αποτελούσε επιλογή αλλά εγκυμονούσε σοβαρούς κινδύνους για τον Κυπριακό Ελληνισμό. Ήθελε να δώσει στην ελπίδα εξεύρεσης μίας δίκαιης και βιώσιμης λύσης κάθε ευκαιρία εξαντλώντας και την τελευταία πιθανότητα ανατροπής των κατοχικών δεδομένων.


Στις συνομιλίες, που αποδείχθηκαν παρωδία και πρόσχημα, προσήλθε με πολιτική καλή θέληση, λειτούργησε εποικοδομητικά και δημιουργικά καταθέτοντας σωρεία γραπτών συναινετικών προτάσεων που δυστυχώς αγνοήθηκαν παντελώς από τους εκπροσώπους των Ηνωμένων Εθνών.


Έτσι και αφού ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ παραβίασε τη συμφωνία για το πλαίσιο άσκησης της επιδιαιτησίας αλλά και τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του Οργανισμού, φτάσαμε στο μη συμφωνηθέν τελικό Σχέδιο Ανάν και στο Δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου του 2004.


Το καταστροφικό Σχέδιο που ο Κυπριακός Ελληνισμός καλείτο να υιοθετήσει τύγχανε της υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της πλειοψηφίας της Διεθνούς Κοινότητας αλλά και των πολιτικών ηγεσιών στην Κύπρο και την Ελλάδα.


Τα διλήμματα, οι απειλές και οι εκβιασμοί που αντιμετώπιζε ο Κυπριακός Ελληνισμός ήταν δυσανάλογα των δικών του μεγεθών και δυνατοτήτων. Όχι όμως της ιστορίας του. Υπό τον εκβιασμό της διχοτόμησης, την απειλή τιμωρητικών μέτρων, την κινδυνολογία για «τελευταία ευκαιρία» κλήθηκε ο Κυπριακός Ελληνισμός να καθορίσει το μέλλον του.


Ο Τάσσος Παπαδόπουλος φυσιολογικά κατέστη ο στόχος των ξένων πιέσεων και των εκβιασμών για να πεισθεί να στηρίξει το Σχέδιο Ανάν. Δεν είναι εύκολο να περιγραφεί η αγωνία του, τα ερωτηματικά που τον βασάνιζαν για την επόμενη μέρα του Δημοψηφίσματος, τα διλήμματα που πεισματικά του έγειρε η ιστορική του συνείδηση. «Όση στήριξη και να έχει ένας Πρόεδρος από τους συνεργάτες του, την ώρα της απόφασης είναι απελπιστικά μόνος», συνήθιζε να λέει ο Τάσσος Παπαδόπουλος.


Ούτε στιγμή δεν αμφέβαλλε για την καταστροφικότητα του Σχεδίου Ανάν. Όφειλε όμως, σωστά να εκτιμήσει και να προσμετρήσει τις πιθανές συνέπειες πάνω στην Κύπρο από την απόρριψη του.


Τους εκβιασμούς, τις απειλές και τις κάθε είδους ξένες παρεμβάσεις πάνω στον Κυπριακό Ελληνισμό, ο Τάσσος Παπαδόπουλος τις βίωνε και τις αντιλαμβανόταν ως προσβολή προς την εθνική μας αξιοπρέπεια. Ως έλλειψη σεβασμού προς την ιστορία και τον πολιτισμό της Κύπρου, την οποία έντονα πίστευε πως όφειλε να υπερασπιστεί. Όσο κι αν ήταν έτοιμος για ένα έντιμο και αξιοπρεπή συμβιβασμό άλλο τόσο αρνείτο την παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία.


Το «ηχηρό ΟΧΙ» που κάλεσε τον Κυπριακό Ελληνισμό να πει, ήταν η ιστορική απάντησή του σε όλους εκείνους που πιστεύουν πως η αναπόφευκτη μοίρα των μικρών είναι η υπακοή και η υποταγή στο άδικο και πως κάθε αγώνας είναι μάταιος. Το δικό του «ΟΧΙ» ξύπνησε την εθνική περηφάνια ολόκληρου του Ελληνισμού. Η καταπιεσμένη αξιοπρέπεια του Ελληνισμού βρήκε έκφραση αγώνα κι αντίστασης. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο απανταχού Ελληνισμός στο επίπεδο του λαού συσπειρώθηκε γύρω από το «ΟΧΙ» του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο λαός δεν είχε εξαντλήσει τις αντιστάσεις και την αγωνιστικότητα του. Είχε εξαντλήσει την υπομονή του σε πολιτικές που εξευτέλιζαν και κουρέλιαζαν την εθνική του περηφάνια.



Ο Τάσσος Παπαδόπουλος καταξιώθηκε στη συνείδηση των απανταχού Ελλήνων γιατί ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της ιστορίας, δίνοντας συνέχεια στους μακραίωνους αγώνες του Ελληνισμού για Ελευθερία και Δημοκρατία.


Γνώριζε ο Τάσσος Παπαδόπουλος πως με τη στάση του θα γινόταν ο στόχος όλων. Όμως δεν είχε την έγνοια νάναι αρεστός και αγαπητός στους ξένους και τους ισχυρούς. Είχε όμως την απαίτηση να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματα του λαού του.


Απογοητευμένος γιατί δεν κατέστη δυνατό να επιλυθεί το Κυπριακό, ο Τάσσος Παπαδόπουλος δεν τα έβαλε κάτω. Χαράζοντας μία νέα στρατηγική ανέλαβε πρωτοβουλίες για μία νέα πορεία που θα μπορούσε να οδηγήσει στον τερματισμό της κατοχής, μέσα από μία λύση για την οποία δεν τον ενδιέφερε το όνομα που θα φέρει αρκεί, όπως έλεγε, αυτή να έχει το «σωστό περιεχόμενο».


Τερματίζοντας τη μονοπωλιακή διαχείριση του Κυπριακού από τους Αγγλο-Αμερικανούς, κτίζοντας νέες συμμαχίες με τη Γαλλία και τη Ρωσία, πέτυχε τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου η οποία μας επέτρεπε να ενταφιάσουμε το Σχέδιο Ανάν και να ξεφύγουμε από τις διαχρονικά συσσωρευμένες μονομερείς υποχωρήσεις μας. Ως ρεαλιστής που ήταν συνειδητοποίησε ότι έπρεπε μέσα από μια νέα προσέγγιση να βελτιώσει το συσχετισμό δυνάμεων στη Διεθνή Κοινότητα αλλά και να δημιουργήσει κόστος για την Τουρκία και όποια άλλη χώρα ευθύνεται για την Κυπριακή τραγωδία. Έτσι ξεκίνησε η μελέτη για το καθεστώς των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και προέκυψαν οι πρώτες κυρώσεις κατά της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση το Δεκέμβριο του 2006 όπως και το ραντεβού επαναξιολόγησης της ενταξιακής της πορείας το Δεκέμβριο του 2009.


Δυστυχώς, όμως, η διεκδικητική και αγωνιστική αυτή στρατηγική δεν είχε συνέχεια. Το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών το Φεβρουάριο του 2008 ανέτρεψε τα πολιτικά δεδομένα στην Κύπρο. Η Συμφωνία της 8ης Ιουλίου του 2006 βεβιασμένα εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε από τη συμφωνία Χριστόφια-Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008 για «νέο συνεταιρισμό από δύο συνιστώντα Κράτη με μία κοινή Κυβέρνηση».


Ο νέος Πρόεδρος επανάφερε το Κυπριακό στα πλοκάμια των Βρετανών και των ΗΠΑ. Οι σταθεροί φίλοι της Κύπρου εγκαταλείφθηκαν επενδύοντας και πάλι στους Βρετανούς οι οποίοι μέχρι πρόσφατα θεωρούντο ως «ο κακός δαίμονας της Κύπρου».

Μέσα από πολιτικές ψευδαισθήσεις επιστρέψαμε στην «πολιτική του καλού παιδιού». Παραγνωρίζοντας τα γεωστρατηγικά συμφέροντα που επηρεάζουν το Κυπριακό, επενδύσαμε στην αφελή πολιτική της ιδεολογικής συγγένειας με τον κ. Ταλάτ και στην προσωπική χημεία με το Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Επενδύσαμε στην προοπτική μιας «επανάστασης των Τουρκοκυπρίων κατά της Τουρκίας».


Προβάλλοντας τη θέση «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους» μετατρέψαμε το Κυπριακό σε διακοινοτική διαφορά και την Τουρκία από ένοχο εισβολέα σε ουδέτερο παρατηρητή.


Αντί να καταγγέλλουμε τις προκλητικά ακραίες και αδιάλλακτες θέσεις που καταθέτει στο τραπέζι των συνομιλιών ο κ. Ταλάτ, στεναχωριόμαστε για την ήττα του Κόμματος του και ανησυχούμε μήπως δεν επανεκλεγεί στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων. Προσπαθούμε να πείσουμε τον Κυπριακό Ελληνισμό πώς αν δεν λύσουμε τώρα το Κυπριακό, θα αντιμετωπίσει πολύ μεγάλα προβλήματα στη συνέχεια.


Χωρίς στρατηγική και τακτική και ως ανεπίδεκτοι μαθήσεως από τις εμπειρίες του 2004, εγκλωβιστήκαμε σε μία επικίνδυνη διαδικασία που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέα χρονοδιαγράμματα και συγκεκαλυμμένη επιδιαιτησία. Οι στόχοι και η στρατηγική της Τουρκίας και των συμμάχων είναι οι ίδιοι με αυτούς του 2004: είτε να κλείσει το Κυπριακό σύμφωνα με τις τουρκικές αξιώσεις, είτε να βοηθηθεί η Άγκυρα να ξεπεράσει αλώβητη την αξιολόγηση της από την Ευρωπαϊκή Ένωση το Δεκέμβριο του 2009.


Ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν ζητούσε τη ψήφο του λαού, δεσμεύτηκε να μη διαπραγματευθεί και να μην επαναφέρει το Σχέδιο Ανάν, σεβόμενος τη λαϊκή βούληση όπως αυτή εκφράστηκε στο Δημοψήφισμα, σήμερα οι διαπραγματεύσεις γίνονται επί του Σχεδίου Ανάν με την τουρκική πλευρά να εγείρει ακόμη πιο ακραίες απαιτήσεις.


Οι μέρες που έρχονται θάναι και πάλι κρίσιμες για το μέλλον του Ελληνισμού. Με τα όσα ο Πρόεδρος έχει ήδη δεχθεί στις συνομιλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη, έχουμε παραβιάσει βασικές κόκκινες γραμμές. Έχουμε ήδη παραβιάσει τις γραμμές ασφάλειας του Κυπριακού Ελληνισμού.


Αλόγιστα και ακατανόητα δεχθήκαμε αναγνώριση νομιμότητας του ψευδοκράτους και των αποφάσεων του, πράγμα που οδηγεί όχι σε μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά σε κατάλυσή της και στη δημιουργία ενός νέου συνεταιριστικού Κράτους. Έχουμε δεχθεί την εκ περιτροπής προεδρία ενώ οι ίδιοι προτείναμε και την εκ περιτροπής πλειοψηφία, καταργώντας κάθε αρχή της Δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου.


Ενώ σε στιγμές απόγνωσης αναγνωρίζουμε ότι η Τουρκία επιδιώκει συγκεκαλυμμένη συνομοσπονδία, που θα είναι το μεταβατικό στάδιο δύο χωριστών Κρατών, εντούτοις συνεχίζουμε να δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψουμε τις συνομιλίες, πως δεν έχουμε Σχέδιο Β και δεν πρόκειται να έχει κυρώσεις η Τουρκία στην ενταξιακή της αξιολόγηση στο τέλος του έτους.


Με αυτή τη δεδηλωμένη υποχωρητική πολιτική που αφαιρεί κάθε κόστος από την Τουρκία γιατί αυτή να μην αναβαθμίσει τις επιδιώξεις της; Γιατί να δείξει πνεύμα συναίνεσης; Από ηθική υποχρέωση; Από πότε τα Κράτη λειτουργούν με βάση ηθικούς κανόνες και όχι την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους;


Όλα αυτά τα χρόνια θα έπρεπε να έχουμε διδαχθεί ότι όσο εμείς υποχωρούμε τόσο η Τουρκία αποθρασύνεται. Είναι μεγάλη και ισχυρή χώρα η Τουρκία. Αλλά δεν είναι άτρωτη. Όπως δεν πρέπει να την υποτιμούμε άλλο τόσο δεν πρέπει να την υπερεκτιμούμε. Δυστυχώς, όμως, συνεχίζουμε να κάνουμε πολιτική στο μέγα αυτό εθνικό ζήτημα με πνεύμα φοβίας και μοιρολατρίας. Συνεχίζουμε να εμπιστευόμαστε με απίστευτη αφέλεια αυτούς που ευθύνονται για την κυπριακή τραγωδία. Με τέτοια πολιτική συμπεριφορά μόνο νέες εθνικές περιπέτειες μπορεί να προκύψουν.


Τιμώντας σήμερα τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος από το 1955 μετείχε σε όλους τους αγώνες του Κυπριακού Ελληνισμού, καλούμαστε να διδαχθούμε από τη ρεαλιστική του σκέψη, το αγωνιστικό του φρόνημα, το πάθος του για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία. Καλούμαστε να απαλλαγούμε από το φοβικό σύνδρομο της ήττας και να απορρίψουμε το ψεύτικο δίλημμα «ή λύση τώρα ή διχοτόμηση». Το Σχέδιο Ανάν μας απέδειξε ότι υπάρχουν και χειρότερες λύσεις από τη διχοτόμηση. Σ΄ εμάς εναπόκειται να ορίσουμε τη μοίρα του Ελληνισμού και όχι στους ξένους. Ο Κυπριακός Ελληνισμός όπως και ο Ελληνικός λαός στο σύνολό του απέδειξε ότι δεν τον φοβίζουν οι αγώνες. Τον απογοητεύει η αυτοεγκατάλειψη και η εθνική ταπείνωση. Ο αγώνας του Τάσσου Παπαδόπουλου δεν έχει ακόμη ευοδωθεί. Η Κύπρος και ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν έχουν δικαιωθεί. Συνεπείς και πιστοί στην Λαϊκή βούληση και στο ιστορικό «ΌΧΙ» του Τάσσου Παπαδόπουλου, καλούμαστε σήμερα να υπερασπιστούμε ξανά την εθνική μας αξιοπρέπεια και τα εθνικά μας συμφέροντα όπως ακριβώς πριν από 5 χρόνια. Μόνο έτσι εκπληρώνουμε το χρέος μας στον Τάσσο Παπαδόπουλο και σε όλους όσους αγωνίστηκαν για την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία.


ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ: ΡΙΜΑΧΟΣ

ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΔΥΝΑΤΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

ΘΕΛΩ ΚΙ ΑΛΛΗ ΘΗΤΕΙΑ. ΟΛΟΚΛΗΡΗ!


ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ, ΑΛΛΑ ΦΟΒΑΜΑΙ.
ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ;


ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ πρέπει άμεσα να βγουν στην αντιπολίτευση. Να προειδοποιήσουν τους πολίτες για το επανερχόμενο Σχέδιο Ανάν. Να μπορέσουν με αξιοπιστία να υποστηρίξουν τις πολιτικές τους θέσεις. Χωρίς τη συνενοχή που συνεπάγεται η παραμονή τους στην εξουσία.


Κι όμως: Ενώ το πρωτοπαλίκαρο του Ευέλικτου τους κατηγορεί περίπου ως «εχθρούς της λύσης», Μ.Κάρογιαν και Γ. Ομήρου για μία ακόμη φορά καταπίνουν κυριολεκτικά τη γλώσσα τους. Λεν και οι δύο ότι είναι εκεί για να βοηθήσουν τον κ. Χριστόφια για να πετύχει μία σωστή λύση στο Κυπριακό. Λογοδοτούν με τρόπο απολογητικό στις απαράδεκτες μομφές ότι δε θέλουν λύση.


Αλλά: Ήδη ο Δ. Χριστόφιας έχει παραβεί τις δεσμεύσεις του προς αυτά τα δύο κόμματα. Ήδη διαπραγματεύεται και πάλι πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν. Ήδη έχει προβεί σε μονομερείς υποχωρήσεις ( έποικοι, εκ περιτροπής Προεδρία κλπ), πολλές από τις οποίες έχει και το θράσος να φορτώνει στον Πρόεδρο Παπαδόπουλο ( ο οποίος και ηγήθηκε του ΟΧΙ). Ήδη λέει ότι «οι διαπραγματεύσεις είναι διαπραγματεύσεις» για τις περιουσίες των προσφύγων, δηλαδή ομολογεί ότι θα παζαρεύει τις περιουσίες μας.


Η αναξιοπρέπεια στο φόρτε της. Δε φτάνει που ο άλλος δεν τηρεί τις δεσμεύσεις του, δε φτάνει που σε οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια, δε φτάνει που σε προσβάλλει τόσο χυδαία, εσύ παραμένεις δίπλα του, αναλαμβάνοντας και τη συνενοχή για τις πράξεις του;


Δυστυχώς, σε αυτή την κρίσιμη για την Κύπρο περίοδο, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ έχουν ηγέτες που δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Ηγέτες που αδυνατούν να αφουγκραστούν τον κόσμο των κομμάτων που συνεχώς τους φωνάζει: ΦΤΑΝΕΙ!


ΠΡΑΞΑΝΔΡΟΣ



ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!!!

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009




( Στη φωτογραφία το σύμβολο της αντιχουντικής δράσης Αλέκος Παναγούλης, υψώνει τη γροθιά της Αντίστασης)




Το 2004, η λαϊκή ετυμηγορία ήταν σαφής: ΟΧΙ σε ένα άδικο και διχοτομικό στάδιο. Με πρωτοστάτη σε αυτή την απόφαση τον αείμνηστο Πρόεδρο Παπαδόπουλο.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο ιστορικός μας ηγέτης στη συνέχεια, ήταν τουλάχιστον χυδαίος.

Δεν έβγαλε το ΡΙΚ το Φερχόιγκεν σε συνέντευξη (γιατί να τον βγάλει; για να μας απειλεί και από δικής μας τηλεοράσεως για τα κακά που θα μας βρουν;) ; "Ε, φταίει ο Τάσσος, να τον καταγγείλουμε στην Ευρώπη".!!!

Πήραν κάποιοι λεφτά από τους Αμερικάνους ( κάτι πλέον αποδεδειγμένο) για υποστήριξη του Σχεδίου; Έ, έφταιγε ο Τάσσος ότι τους στιγμάτιζε! ( Ενώ ήταν αυτοί που τα πήραν, που στιγμάτιζαν τους υπόλοιπους υποστηρικτές του Σχεδίου. )

Δεν ανεχόταν τη βλακεία ο Τάσσος; "Ε, είναι αλαζόνας". Ως να οφείλει ένας σοβαρός Πρόεδρος να ασχολείται με τον κάθε μ...... και τον κάθε κομπλεξικό, αντί να επικεντρώνεται στα σοβαρά του καθήκοντα.


Κάθε μέρα, επί 4 χρόνια έριχναν λάσπη. Σε ένα δημοκρατικό και αξιοπρεπή και άξιο άνθρωπο. Που τη δημοκρατία του την αποδύκνειε στην πράξη, μη διαχωρίζοντας τους συνεργάτες του με το ΝΑΙ και το ΟΧΙ.


Τόση πολλή λάσπη που , σε συνδυασμό με τη μεγάλη συνεργασία Ευέλικτου και Ευελικτότερου στις περασμένες Προεδρικές, έφερε αποτέλεσμα. Στόχος τους: να φύγει ο Τάσσος, το εμπόδιο στη δική τους "λύση" (την άδικη λύση που απέρριψε ο λαός ). Και το πέτυχαν ( τουλάχιστον το πρώτο σκέλος ).

Σήμερα, όλοι οι "προοδευτικοί" ξελαρυγγιζόμενοι για τη δήθεν καταπίεση και την έλλειψη δημοκρατίας, έχουν καταπιει τη γλώσσα τους. Σήμερα που έχουμε ένα πραγματικά αντιδημοκρατικό καθεστώς. Με συλλήψεις, παρακολουθήσεις πολιτών, εκβιασμούς σε ΜΜΕ και κόμματα, ετσιθελικές επεμβάσεις στην Παιδεία και στην Άμυνα και επαναφορά του Σχεδίου που ο λαός απέρριψε.

Και νομίζουν ότι με τον ίδιο τρόπο που σπίλωσαν κάποτε άλλους, μπορούν να δράσουν και μαζί μας. Από τη μέρα που λειτούργησε η ιστοσελίδα μας κατακλυστήκαμε από δεκάδες λασπολόγους. Από την Επαγρύπνηση και τα μισθαρνά του Οδοστρωτήρα, μέχρι τους ψευδοδημοκράτες που καθύβριζαν το μεγάλο Ηγέτη του λαού μας ως αντιδημοκράτη (!!!!) και σήμερα κλείνουν τα μάτια στα πραγματικά ελλείμματα δημοκρατίας.

Καθυβριστήκαμε και λοιδωρηθήκαμε. Και αφού δείξαμε την έξοδο στον οδοστρωτήρα και τους οπαδούς του, οι φιλοκαθεστωτικοί συνεχίζουν την εκστρατεία λάσπης κατά της Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, σε άλλα blogs.

Νιώθουμε ήδη την ανάσα της Επαγρύπνησης έξω από το διαδίκτυο, η οποία μας αναζητα μανιωδώς. Ακούμε το γεμάτο θυμό βρυχηθμό του Οδοστρωτήρα που δεν αντέχει το καθημερινό ξεσκέπασμα. Φανταζόμαστε τον Ευέλικτο που έχει ήδη αϋπνίες από τους όσους αντιστέκονται στην "αυτοκρατορία" του και νιώθουμε περήφανοι αν συμβάλλουμε στην Αντίσταση έστω και κατά ελάχιστο.

Νιώθουμε όμως και την ελπίδα που αναγεννάται. Νιώθουμε τις δυνάμεις τις Αντίστασης και τις δυνάμεις της δίκαιης λύσης που ανασκουμπώνονται. Είδαμε το Γιατρό χθες, τον Ηγέτη της Αντίστασης και το 1974 ( όταν η Επαγρύπνηση και οι Πατερούλληδες είχαν από ρόλο παθητικού θεατή ως ρόλο κεραστή γλυκού καρυδιού ) αλλά και σήμερα, να μας καλεί όλους σε συντονισμό. Και νιώθουμε περήφανοι που κι εμείς, η Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο αποτελούμε έστω ένα μικρό μέρος της Αντίστασης.

Ο ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

ΡΙΜΑΧΟΣ

ΑΚΕΛ–ΔΗΣΥ: Συμμαχία και στα G.C.E.

Κυριακή 3 Μαΐου 2009

"Με τις θετικές ψήφους του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ εγκρίνεται η πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για εισδοχή στα δημόσια πανεπιστήμια με κριτήριο την επιτυχία σε διεθνείς εξετάσεις." εδημερίδα "Πολίτης", 3/5/2009

Η εισβολή των Βρετανών ΚΑΙ στην εκπαίδευσή μας παίρνει σάρκα και οστά...

Η δουλοπρέπειά μας έναντι των Άγγλων δεν έχει τελειωμό! Με την υπογραφή τους τα δυο μεγάλα κόμματα (σε συνεργασία με τον υπουργό Παιδείας Αντρέα Δημητρίου και τον πρύτανη «κύριο» Ζένιο) θέτουν τα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας υπό την ηγεμονία των Άγγλων! Και μην βιαστείτε να το θεωρήσετε αυτό υπερβολικό...


Ποια είναι η ύλη των εξετάσεων των G.C.E.;
-> Αυτή που καθορίζει το University of London!


Ποιανού τα συμφέροντα προασπίζεται το University of London;
->
Της Βρετανικής κυβέρνησης βεβαίως!

Τί θα πράξουν τα ανώτατα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα όταν οι εισακτέοι δεν έχουν τις βάσεις που έχουν οι μαθητές που πετυχαίνουν την εισαγωγή τους μέσω των Παγκύπριων Εξετάσεων;
->
Θα προσαρμοστούν και αυτά στα διδακτέα των επιτυχόντων μέσω G.C.E. και στην πορεία να αναγκάσουν και τα δημόσια λύκεια να προσαρμοστούν στη διδακτέα ύλη του ... London University!

Αίσχος!!!


«Η απόδοση υπεραξίας σε ξένες εξετάσεις θα ωθήσει στην παραπαιδεία, θα διευρύνει το χάσμα φτωχών-πλουσίων και φυσικά την εξάρτηση από ξένους. Είναι αδιανόητο να προσδιορίζονται οι στόχοι και το περιεχόμενο της εκπαίδευσής μας από ξένα σώματα
Γιώργος Φιλίππου (τ. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Κύπρου)



...Και για να μην μιλήσουμε και για το μεγάλο «φαγοπότι» με τους επιχειρηματίες των ιδιωτικών σχολών μέσης εκπαίδευσης...


Μόδεστος

ΑΚΑΘΕΚΤΟΣ Ο ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ!



Δ.Χ.: Προσέξετε πολύ καλά. Είτε θα συμμορφωθείτε, είτε θα σας συμμορφώσουμε!



Την ίδια ώρα που διαδικτυακοί κοκκινοφρουροί χαρακτηρίζουν την "Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο" ως φασίστες (!!!!!) στα blog τους ( γιατί κατακρίναμε το προσφιλές τους καθεστώς και γιατί κάναμε το "έγκλημα" να τους ζητήσουμε να μην μας καθυβρίζουν αυτοί και η Επαγρύπνηση μέσα στην ιστοσελίδα μας) και την ίδια ώρα που σοβαροφανείς (και μη) υβριστές αναλαμβάνουν ρόλο κόκκινου Ιαβέρη που επιδίδεται σε κυνήγι μαγισσών, το καθεστώς που οι εν λόγω κύριοι με τόσο φανατισμό συγκαλύπτουν, ξαναδείχνει το πραγματικό αντιδημοκρατικό πρόσωπο:


--> Ο Ευέλικτος, όπως γράφει η Κυπριακή Καθημερινή σε δημοσίευμα 3 Μαΐου 2009 με τίτλο " Μυστικό Παζάρι Προεδρικού με κόμματα, Του έκοψαν το ΦΠΑ, τους κόβει την κρατική χορηγία σε ένα παρασκηνιακό παιχνίδι χωρίς λογική" επειδή τον αμφισβήτησαν με το θέμα του ΦΠΑ στα εστιατόρια, απείλησε κόμματα ότι θα τους κόψει κρατική χορηγία ( για τις ευρωεκλογές). Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα κόμματα, χαρακτηρίζουν αυτή την κίνηση ως "πολιτικό εκβιασμό". Δηλαδή, "μη διαφωνείτε μαζί μου, γιατί θα υπάρξουν συνέπειες" ή "είτε υπακούτε είτε...."!!!! 2009, στην Κυπριακή Δημοκρατία.

--> Το πρωτοπαλίκαρο του Ευέλικτου ( ο - μετά το πολιτικό φάγωμα- Κατσουρίδη νέος Γ.Γ. του κόμματος), καταγγέλλει στις 3 Μαΐου 2009, τους αντιφρονούντες του καθεστώτος, ότι δρουν με στόχο να φθείρουν και να αποδυναμώσουν το Δ. Χριστόφια και ότι ο στόχος της μανίας τους είναι η αποτροπή της λύσης του Κυπριακού. "Εχθροί της λύσης" λοιπόν όσοι επιδιώκουν μία δίκαιη και δημοκρατική λύση και όχι τη διχοτομική και άδικη λύση τύπου Ανάν που ο Δ. Χριστόφιας επανεκκολάπτει!!! 2009, στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Η πνευματική τρομοκρατία και ο ψυχολογικός εκβιασμός των πολιτών στο φόρτε τους. Δε μας φτάνει το πρόβλημα κατοχής που για τόσα χρόνια αντιμετωπίζουμε, πρέπει και στις ελεύθερες περιοχέςνα υπερασπίζόματε και τα στοιχειώδη και τα αυτονόητα που απειλούνται από οδοστρωτήρες και "Μεγάλους Αδελφούς"!

Η Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο, αναλαμβάνοντας τον ιστορικό της ρόλο, δηλώνει στο καθεστώς και στα όργανά του ότι, όπως είπε και ο δολοφονημένος από τους φασίστες Δώρος Λοΐζου:

"Εμείς θα τους αντισταθούμε, όποιοι και να'ναι, όσοι και να' ναι, όσο δυνατοί και να'ναι!"

ΡΙΜΑΧΟΣ

Ο φασισμός της Επαγρύπνησης μέσα από μαρτυρίες ΑΚΕΛικών και των παιδιών τους

Σάββατο 2 Μαΐου 2009

Πράκτορες της Επαγρύπνησης αναζητούν τα στελέχη της
"Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο"


Δεν έχει πολλές μέρες που έκανε την εμφάνιση του το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ για την ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ και αμέσως η Επαγρύπνηση, το κομματικό όργανο του ΑΚΕΛ που συλλέγει πληροφορίες, καταστρέφει πολιτικούς αντιπάλους και διαφωνούντες, τέθηκε σε συναγερμό. Έχουν αποστείλει δεκάδες ψηφιακούς κονδυλοφόρους για να μας εξυβρίσουν και να μας διασύρουν, ενώ γνωρίζουμε πως αυτή την στιγμή ξεψαχνίζουν χωριά και πόλεις για να μας βρουν.

Εμείς προειδοποιούμε και θα προειδοποιούμε: η κυβέρνηση Χριστόφια εκλέγηκε μεν δημοκρατικά, και αυτό είναι σεβαστό, αλλά ο τρόπος που κυβερνά γίνεται ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ. Δεν αντέχει την άλλη άποψη, δεν αντέχει την διαφωνία και την κριτική. Πιο κάτω θα παρουσιάσουμε δύο μαρτυρίες ΑΚΕΛικών και των παιδιών τους για το τι εστί Επαγρύπνηση.

Το πρώτο είναι σχολιασμός του The Idiot Mouflon στις 14-4-2007 σε ενα μπλογκ:

http://psychia.wordpress.com/2007/04/13/%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BA%CE%B2%CE%BF/

Καλά ρε Ψυχία μου… έπρεπε να έρτει το δημοψήφισμα για να πάρεις χαπάρι; Το 89 με την περίφημη “φράξια” (5-10 καημένοι που έκαμαν το λάθος να ασκήσουν κριτική στην ηγεσία του ΑΚΕΛ για τις τότε χαμένες ευκαιρίες στο Κυπριακό, το ρεζίλι με το “μίνιμουμ” και τις ανύπαρκτες γκλασνοστ & περεστρόικα… ψάξε το)… δεν το είχες υπόψη σου; Για τους ανθρώπους που κατάστρεψε το “κόμμα” τις ζωές τους δεν άκουσες ποτές;

Για το πως συμπεριφέρτηκαν στις οικογένειες Ζιαρτίδη, Μιχαηλίδη, Φάντη, Καννάουρου, κλπ.; Για τις συκοφαντίες και τις παρεμβάσεις σε θέματα της προσωπικής τους ζωής; Για την οικονομική / επαγγελματική τους εξόντωση;

Για τα άτομα που πήγαν “εκπαίδευση” στη Σοβιετική Ένωση και δεν γύρισαν πίσω μήπως; Ούτε; (Αυτό είναι παλιό, σε δικαιολογώ… αλλά ο Δρουσιώτης κάποτε πρέπει να γράψει και για αυτά, όχι μόνο για τα κακκά της Δεξιάς). Για τον τρόπο λειτουργίας της Επαγρύπνησης;

Για τα χρήματα των εργατικών ταμείων της ΠΕΟ, τίποτα; Για το τρόπο διαχείρισης των κεφαλαίων που “διέφυγαν” από το ανατολικό μπλοκ (δες το ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ συνέδριο κομμουνιστικών κομμάτων που έγινε στην Κύπρο, όχι το πρόσφατο); (Για να καταλάβεις επιτέλους τι εστί τΑΣΣΟΣ)

Άχ ρε Ψυχία μου… Την πιο σωστή κουβέντα είπεν την ο μακαρίτης ο γέρος μου όταν τον ρώτησα “καλά, γιατί δεν αντιδράσατε για το Α ή το Β τόσα χρόνια”; Είπε, “είμασταν νεαροί φοιτητές, πιστεύαμε, είμασταν ιδεολόγοι… και βλάκες”. Αχχχχχ….

Το δεύτερο είναι πολύ πρόσφατο στις 17-4-2009 και το υπογράφει ο Μιχάλης Γεωργίου Ολύμπιος:

http://xekathara.blogspot.com/2009/04/blog-post.html

Δεν θυμάμαι την ημερομηνία που γράφτηκε ακριβώς αλλά ήταν λίγες μέρες μετά την πρώτη πορεία – διαδήλωση για το άνοιγμα της Λήδρας. Οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ τις προηγούμενες μέρες έσκισαν τον παχουλό τους για τις πρόνοιες του Ευρώ-τρόμο-νόμου ο οποίος για να είμαστε ειλικρινείς είναι επαίσχυντος, οπισθοδρομικός και σίγουρα δεν θα λύσει το πρόβλημα της τρομοκρατίας.

Φωνάζουν οι σύντροφοι για την παρακολούθηση τηλεφώνων, κινήσεων, μηνυμάτων που περιορίζει την ελευθερία και τα ατομικά δικαιώματα του πολίτη. Θυμήθηκα όμως εγώ, αν και ήμουν μικρός τότε, το πράσινο LADA που ήταν πάντα σταθμευμένο στο βενζινάδικο απέναντι από το πατρικό μου, όποτε μας επισκεπτόταν συγκεκριμένος συγγενής που υποστήριζε άλλο πολιτικό χώρο.

Θυμάμαι επίσης σύντροφοι τις παρατηρήσεις που δεχόταν ο πατέρας μου από ανώτερα στελέχη της τοπικής του οργάνωσης για την συμπεριφορά μου σαν ΕΔΟΝόπουλλο (ήμουνα βλέπεις από τότε προβληματικός).

Σήμερα καλοί μου σύντροφοι να υποθέσω ότι θα βγείτε δημόσια και να αποκηρύξετε τις μεθόδους της επαγρύπνησης, την παρακολούθηση και μετά τον διασυρμό που κάνετε στα στελέχη σας και σε τόσους άλλους ανυποψίαστους πολίτες;

Θα ζητήσετε συγνώμη σε όλους εμάς για την παραβίαση των ανθρωπίνων μας δικαιωμάτων; Μόνο έτσι νομιμοποιείστε να μιλάτε για ελευθερία και τρόμο-νόμους. Είμαι όμως σίγουρος ότι δεν θα το πράξετε γιατί είναι πρώτον ξένη προς εσάς η κουλτούρα και δεύτερο τώρα που η θεία επαγρύπνηση βρήκε μάλλον ένα ανέλπιστο σύμμαχο, τους ασφαλίτες του CID, δεν θα αφήσετε την προοπτική να μεγαλουργήσετε.

Η σύνδεση των αντρών της ασφάλειας με την θεία επαγρύπνηση αποδεικνύεται ως εξής: 17/12/05 γύρω στις 12.00 τερματίζουμε την πορεία μας από την πλατεία Ελευθερίας στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας, οι ασφαλίτες κρατώντας τα μπλοκάκια τους, χωρίς ίχνος ντροπής γράφουν τα ονόματα των παρευρισκόμενων και με άπειρο θράσος μας ρωτούν το όνομα της ηθοποιού που διάβασε την διακήρυξη. Όταν μετά μαθαίνουν για την παρουσία της Ελένης Μαύρου, μας ρωτούν εάν πορεύτηκε μαζί μας από την πλατεία. Αυτά αγαπημένοι φίλοι συμβαίνουν στην Ευρωπαϊκή Κύπρο το 2005 και το ΑΚΕΛ ‘αγωνίζεται’ ενάντια στον τρόμο-νόμο. Η παρέμβαση μου αυτή είναι ενυπόγραφη για να μην βάλω τους φίλους της επαγρ-ασφάλειας να με ψάχνουν. Ελεύθερα, Μιχάλης Γεωργίου (Κόκου) Ολύμπιος.

Σκεφτείτε αγαπητοί αναγνώστες πως αυτοί οι ΑΚΕΛικοί διαφώνησαν με τον Οδοστρωτήρα όχι για τους λόγους που διαφωνούμε εμείς! Και δεν μιλάμε για συμπεριφορά προς επώνυμους ΑΚΕΛικούς (Γ. Λιλλήκας, Ν. Κατσουρίδης, Δ. Χριστοδουλίδης) αλλά και σε απλούς οπαδούς τους. Σκεφτείτε τι είναι έτοιμη η Επαγρύπνηση να κάνει σε μη-ΑΚΕΛικούς διαφωνούντες!

Τώρα που βλέπετε πως συμπεριφέρονται ακόμη και στους "δικούς" τους...

...είναι ή δεν είναι δικαιολογημένη η ύπαρξη της "Επιτροπής για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο";;

ΟΝΗΣΙΛΛΟΣ

Ο Οδοστρωτήρας προσεύχεται: «Μακάρι να είναι κοντά στο Σχέδιο Ανάν»

Δεν τα λεν μόνο οι πηγές που συμπαθούμε εμείς. Τα λεν και οι πηγές που συμπαθεί το ίδιο το περιβάλλον του Ευέλικτου. Το Σχέδιο επανεκκολάπτεται!

Ο Μακάριος Δρουσιώτης έγραψε στις 26 Απρίλη 2009 ένα άρθρο στον ΠΟΛΙΤΗ που δεν ξέρουμε αν το έγραψε για να υποστηρίξει ή για να κάψει τον Καταστρόφια. Δείτε τι "λαβράκι" μας έβγαλε:

Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχει ο "Π", η Κυβέρνηση έχει πλήρη επίγνωση ότι το νέο σχέδιο, ό,τι κι αν ονομάζεται, όποιο περιτύλιγμα κι αν έχει, δεν θα διαφέρει ουσιωδώς από το σχέδιο Ανάν. Μάλιστα, εκφράζεται και η ευχή "Μακάρι να είναι κοντά στο σχέδιο Ανάν".

Ο Δρουσιώτης προσθέτει πως "η λύση θα πρέπει να αντέξει στις αντιδράσεις των σκληρών στην Τουρκία, να την προκρίνουν οι Τουρκοκύπριοι και να ικανοποιεί τις μίνιμουμ προσδοκίες των Ελληνοκυπρίων". Με τα πρόσφατα αποτελέσματα των εκλογών στην Τουρκία (δλδ αντιδράσεις σκληρών στην Τουρκία) και τη νίκη του Έρογλου στις ψευδοεκλογές (δλδ λύση που προκρίνουν οι Τουρκοκύπριοι) τι μένει για να συμπληρωθεί η εξίσωση για μια νέα ανανική "λύση";;

Μα φυσικά ένας Ευέλικτος για να τσιμεντώσει τις "προσδοκίες των Ελληνοκυπρίων" στο απόλυτο "μίνιμουμ!". Έτσι δεν είναι;

ΟΝΗΣΙΛΛΟΣ

Ο ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ: "ΘΑ ΣΑΣ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ" !!!

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Νέο περιστατικό πνευματικής τρομοκρατίας.

Με τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 τα βάζει το καθεστώς Χριστόφια. Εκπρόσωπος του καθεστώτος (Στ. Ευαγόρου), «προειδοποίησε» τον ΑΝΤ1, ότι επειδή τα βαρόμετρά του παρουσιάζουν την κυβέρνηση ως αποτυχημένη (κατά τη γνώμη των ερωτουμένων προφανώς – είναι δυνατόν να αναμένει ο οδοστρωτήρας ότι θα είναι και αγαπητός;), το κανάλι επιδυκνείει δήθεν αντιδεοντολογική συμπεριφορά και το ΑΚΕΛ θα λάβει «κάθε νόμιμο μέτρο για να διασφαλιστεί ότι οι εθνικές συχνότητες θα χρησιμοποιούνται προς όφελος των πολιτών και όχι κατά το δοκούν.».

Το καθεστώς που καταγράφηκε στην ιστορία για το ότι χρησιμοποιεί το ίδιο κατά το δοκούν τις συχνότητες, με το ASTRA και το CNC PLUS, τα βάζει τώρα με κάποιον σταθμό που προφανώς δεν μπορεί να ελέγξει. Και απειλεί με «νόμιμα μέτρα», δηλαδή όπως καταλαβαίνουμε με κλείσιμο, κυρώσεις, πρόστιμα κλπ.

Η απειλή είναι ξεκάθαρη και αυτή την έννοια πρέπει να έχει: «Είτε κύριοι του ΑΝΤ1 θα προσαρμοστείτε είτε θα σας κλείσουμε το στόμα αλλιώς. Όπως ξέρουμε εμείς του Οδοστρωτήρα.»

Κατά τα άλλα, κάποιοι δήθεν απορούν γιατί λεγόμαστε " Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο".



ΡΙΜΑΧΟΣ

UPDATE - σχετική ενημέρωση εδώ: http://www.sigmalive.com/simerini/news/local/148674

ΑΠΟΡΙΑ

Εάν ο Χριστόφιας ζούσε το 1886 στο Σικάγο, θα συμμετείχε ενεργά στην εργατική εξέγερση ή θα συνεργαζόταν με κάποιον comrade μεγαλοεπιχειρηματία ή μεγαλοβιομήχανο (που προσπαθούσε να καταστείλει την εργατική εξέγερση, ακόμα και με δολοφονίες), για να βρει μια συμβιβαστική λύση, για να επαναπροσεγγίσει τους εργάτες με το κεφάλαιο;

ΕΥΑΓΟΡΑΣ

Μπορούν τα ευελικτόπουλα να κάνουν σήμερα τέτοιες δηλώσεις;

Στην νέα Κύπρο οι πνευματικοί τρομοκράτες μας επέβαλαν να θεωρούμε "δημοκρατία" μόνο όταν ο Χριστόφιας βγαίνει πρόεδρος, αφού βέβαια πούλησει λουβάνες σε ΔΗΚΟϊκούς και ΕΔΕΚίτες και "συμπράξει" με τα ευελικτόπουλα των εν λόγω κομμάτων. Όταν το 76% του λαού ψηφίζει σε δημοψήφισμα αυτό είναι λόγω της "τασσικής προπαγάνδας", αυτό δεν είναι δημοκρατία...


Στις 28 του Απρίλη του 2004, τέσσερις δηλαδή μέρες μετά την
δημοκρατική απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, ο Τάσσος Παπαδόπουλος συναντήθηκε με την Αλέκα Παπαρήγα, ΓΓ του ΚΚΕ. Μετά την συνάντηση στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία η συντρόφισσα Αλέκα προέβη σε δηλώσεις.

Προκαλούμε τα ευελικτόπουλα και τον ομαδάρχη Οδοστρωτήρα τους (που ως γνωστόν ποζάρει με αφίσες του Τσε Γκεβάρα), αν έχουν τα κότσια, να επαναλάβουν δημόσια και να μεταδωθεί από βραδυνό δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ, τις πιο κάτω δηλώσεις (που δημοσιεύθηκαν στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 29-4-2004) :

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=2297424&publDate=29/4/2004

«Συμφωνούμε ότι το "Οχι" των Ελληνοκυπρίων, είναι κατά βάση "Οχι" σ' ένα σχέδιο, που δεν οδηγεί στη διαμόρφωση μιας διζωνικής - δικοινοτικής ομοσπονδίας. Και εμείς προσθέτουμε πως μια τέτοια ομοσπονδία, για να λειτουργήσει, πρέπει να έχει και τα στοιχεία της ανεξαρτησίας και της αυτονομίας. Αρα, είμαστε αντίθετοι στο καθεστώς των εγγυητριών δυνάμεων, στην παρουσία ξένων στρατευμάτων και στο καπέλο του δικαστικού σώματος».

«Θεωρούμε το "Οχι" των Ελληνοκυπρίων, ένα ατού. Βεβαίως, επισήμανε, τα πράγματα δεν είναι απλά, είναι σύνθετα. Ωστόσο, οι Ελληνοκύπριοι με το "Οχι" δημιουργούν καλές προϋποθέσεις ή ελπίδες, για μια καλύτερη εξέλιξη στο Κυπριακό, απ' αυτήν που είχαμε μέχρι τώρα. Αρκεί, τόνισε η Αλ. Παπαρήγα, να μην ενοχοποιηθεί το "Οχι" του κυπριακού λαού, από τους Ευρωπαίους και από οποιονδήποτε άλλο, που ενδιαφέρεται, στα πλαίσια της ΕΕ, να περάσει αυτό το σχέδιο όπως έχει».

«Δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Αυτοί που λένε ότι τα πάντα οδηγούν σε αδιέξοδα, νομίζω ότι τους ενδιαφέρει να παραγραφεί η θέληση των Ελληνοκυπρίων και να περάσει το "σχέδιο Ανάν", με όλα τα προβλήματα, που έχει. Αδιέξοδα, πρόσθεσε, δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο το καλύτερο, ή να το πω κι αλλιώς, το μικρότερο κακό, παίρνοντας υπόψη και το συσχετισμό δύναμης. Δεν μπορεί κανείς να παραδοθεί εύκολα στα αδιέξοδα».

Μπορείς Ευέλικτε;

ΟΝΗΣΙΛΛΟΣ

Εργατική Πρωτομαγιά



Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά σύντροφοι!

Η Επιτροπή μας προτρέπει τον Μεγάλο Μπετονιέρη να τιμήσει δεόντως την επέτειο με Χρίστο Πουργουρίδη, Νίκο Αναστασιάδη, ΑΔΗΣΟΚ και βεβαίως Καίτη και Γλαύκο Κληρίδη:

Διότι η κόκκινη καρδιά των (50,000) προλετάριων εποίκων κτυπά για την Κύπρο!