Το καθεστώς γαβγίζει!

Ο λίμπουρος ακκάννει μου τα πόθκια! Γαβ Το αδίστακτο εθνικιστικό δέντρο ενδέχεται κάπου κάπως κάποτε να μου επιτεθεί! Γαβ γαβ

Η Χούντα ζει! Είναι εδώ. Βρίσκεται ανάμεσά μας. Οι ταγματασφαλίτες και οι εοκαβητατζήδες κυκλοφορούν κι οπλοφορούν ελεύθεροι. Χτυπούν και πετροβολούν αλύπητα αθώους ερυθρούς πολίτες. Παρακολουθούν με τη βοήθεια της ΚΥΠ και των μεγάλων δεξιών οικονομικών συμφερόντων τον ευελικτότατο πρόεδρο Χριστόφια και τον χριστοφικότατο Άντρο και προετοιμάζουν το έδαφος για την ανατροπή τους. Μιλούν ελεύθερα και απροκάλυπτα για ανθρώπινα δικαιώματα και ανάγκη τήρησης των προεκλογικών δεσμεύσεων του προέδρου. Τολμούν και επαναφέρουν τις λέξεις Ελευθερία και Απελευθέρωση στο πολιτικό λεξιλόγιο! Τολμούν να αμφισβητήσουν τον Αλάνθαστο Οδοστρωτήρα και το τελειότατο Σχέδιο Ανάν με «ό,τι αυτό συνεπάγεται».

Ναι, με κάτι παρόμοια προσπαθούν οι χρυσοχαραυγίτες της ΕΔΟΝ να εμποτίσουν τις ψυχές των αριστερών καταβολών άβγαλτων νεολαίων που τους εμπιστεύονται, μετατρέποντάς τους σε ορκισμένους οπαδούς του Χριστοφύρερ. Και από την αριστερά της κοινωνικής πάλης, της διεκδίκησης των δικαιωμάτων των καταπιεσμένων, του Πολυτεχνείου και των αντιιμπεριαλιστικών πορειών, μέχρι την ψευδοαριστερά του κόμματος εξουσίας υπάρχει μεγάλη διαφορά!

Ποτέ άλλοτε κυβέρνηση που έχει στη διάθεσή της τουλάχιστον 3 τηλεοπτικούς σταθμούς και 5 ραδιόφωνα, 1 εφημερίδα κομματική και 2 άλλες όμορες πολιτικά μαζί της δεν προέβαλε τόσο έντονα το σύνθημα του «κινδύνου» ανατροπής της.

Οι ενέργειες της κυβέρνησης μπορούν να δικαιολογηθούν μόνο:

α) εάν πράγματι υπάρχει σχέδιο ανατροπής του προέδρου

ή β) εάν το καθεστώς εξυπηρετείται με την πίστη των πολιτών σε ένα τέτοιο σενάριο.

α) Το πρώτο ενδεχόμενο το αποκλείουμε ασυζητητί. Τέτοια σχέδια με πρακτική δυνατότητα εφαρμογής τους εν έτει 2009 δεν υπάρχουν, εκτός εάν πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με 2-3 κυνηγετικά, ένα G3 και ένα νεροπίστολο!

β) Το δεύτερο ενδεχόμενο είναι πασιφανές ότι εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Η πρόκληση φοβικής περιρρέουσας ατμόσφαιρας μάλιστα και με την υπόμνηση των γεγονότων του 1974 ευνοούν το κλίμα τρομοκρατίας κατά της αντίθετης άποψης που προσπαθεί να επιβάλει ο Χριστόφιας. Έχοντας ήδη συγκρουστεί με την έκφραση αντίθετης άποψης με οργίλο πολλές φορές ύφος, ο πρόεδρος τρέφει και τρέφεται πολιτικά από ναζιστικές Χρυσαυγίτσες.

Έτσι διατάχθηκαν πέρσι οι παρελαύνοντες να αφαιρέσουν τις γεμιστήρες τους, συνελήφθησαν πολίτες που διαμοίραζαν «ενημερωτικό υλικό μη εγκεκριμένο από την Αστυνομία», παραπέμφθηκαν αντιφρονούντες (υβριστές ή μη) στο τμήμα για να συζητήσουν το... Κυπριακό με αξιωματικούς της ΚΥΠ (!) και τέλος επιστρατεύθηκαν όλα τα ελεγχόμενα μέσα για να υποβληθούν οι Έλληνες της Κύπρου στο ψευδοδίλημμα: Ή το νέο Σχέδιο ή Διχοτόμηση!!! Ταυτόχρονα, οι κομματικοί μηχανισμοί συνεχίζουν εντονότερα την προβολή του «κινδύνου» από τους λεγόμενους «εχθρούς της λύσης» και τους «σοβινιστές» οι οποίοι ΘΑ προχωρήσουν σε περίπτωση λύσης σε... ακραίες ενέργειες!

Προσέξτε αυτό το ΘΑ! Δεν αρκούνται μόνο στην αναφορά σε προσχεδιασμένη «υπονόμευση του προέδρου», αλλά εκφράζουν και τον φόβο ότι ενδέχεται να αντιδράσουν κάποιοι στο νέο σχέδιο που κυοφορείται στις συνομιλίες Χριστόφια-Τουρκίας. Να τι έγραψε ο αρθρογράφος της Χρυσοχαραυγής στο άρθρο του «“Φίμωση” με κυρίαρχο λόγο στα ΜΜΕ!»:

Όσο λοιπόν οι συνομιλίες θα προχωρούν και θα υπάρχουν προοπτικές να φθάσουμε σε λύση, θα υπάρχει και μεγαλύτερη αντίδραση, ίσως κάποιοι να φθάσουν και σε ακρότητες.

Δηλαδή, για να καταλάβουμε, υπάρχουν Έλληνες της Κύπρου (πιο πάνω τους αναφέρει ως συγκεκριμένους πολιτικούς, δημοσιογραφικούς, εκκλησιαστικούς και άλλους κύκλους) που ενώ θα προχωρούν οι συνομιλίες και θα κοντεύουμε να φτάσουμε στη Λύση του Κυπριακού θα αντιδράσουν; Δηλαδή θα μας προσφέρεται η Ελευθερία και η Επιστροφή στα εδάφη μας και θα την αρνηθούμε; Ή μήπως δεν είναι αυτή η «λύση» που εννοεί και στηρίζει το ΑΚΕΛ;

Και πώς θα αντιδράσουν είπαμε οι κύκλοι αυτοί; Θα είναι η αντίδρασή τους εντός νομίμων πλαισίων; Ο αρθρογράφος αποκαλύπτει εαυτόν εάν προσέξουμε το λεκτικό του: Θα αντιδράσουν (προφανώς με έννομα μέσα) στη «λύση» Χριστόφια-Τουρκίας και ίσως επιπλέον κάποιοι κάπου κάποτε κάνουν και ακρότητες! Δηλαδή εκείνο για το οποίο πραγματικά φοβούνται δεν είναι οι ακρότητες (οι οποίες τελικά μπορεί και να μη γίνουν ποτέ) από αυτούς τους «κάποιους», αλλά η ουσιαστική αντίδραση του νομιμόφρονος πολίτη στη διάλυση του κράτους του και την καταβαράθρωση της εθνικής του αξιοπρέπειας!

Φυσικά εκεί στην ΑΚΕΛική φυλλάδα έχουν το θράσος να αναδημοσιεύουν το τι είπε ο Χριστόφιας περί... αντικειμενικότητας και ταυτόχρονα να συνεχίζουν τις... αντικειμενικότατες δημοσκοπήσεις της μιας άποψης στην ιστοσελίδα τους. Στο άρθρο «Η τεράστια σημασία της αντικειμενικότητας» ο πρόεδρος φέρεται ότι «δεν παρέλειψε να τονίσει την τεράστια σημασία της αντικειμενικότητας στη μετάδοση των ειδήσεων, φέρνοντας ως παράδειγμα την εισβολή στο Ιράκ, η οποία, όπως είπε, στηρίχτηκε σε λανθασμένη πληροφόρηση ή ακόμα και ψεύτικη πληροφόρηση.» Όμως, εμείς οι πολίτες του κράτους του ταλανιζόμαστε εξαιτίας του από τη μη πληροφόρηση και την παραπληροφόρηση σχετικά με όσα τεκταίνονται κάτω από τα ανατολίτικα τραπέζια των διαπραγματεύσεων. Ποιος θα βγει υπεύθυνα να μας ενημερώσει; Πέρα από υποχωρήσεις και αποενοχοποίηση της Τουρκίας τι άλλο κάνουμε εκεί μέσα;

Όποτε ακούσουμε κάτι, αυτό θα είναι για νέες υποχωρήσεις. Νέες υποχωρήσεις που ο πρόεδρος τις αποδίδει άλλοτε σε προηγούμενους προέδρους κι άλλοτε στον ευέλικτο εαυτό του! Τη μια οι παλαιότεροι πρόεδροι «δεν ήθελαν λύση» και ήταν «αδιάλλακτοι» (ποιος άλλος ο μακαρίτης ο Τάσσος!) και την άλλη «υποχωρούσαν στα πάντα» (έποικοι, εκ περιτροπής πάλι ο Τάσσος)! Τη μια στέκεται, λέει, βράχος να υπερασπίσει τα δικαιώματα του λαού του, την άλλη φιλεύει υποχωρήσεις τον «σύντροφό» του Ταλάτ. Ο ίδιος ο πρόεδρος αυτοαναιρείται, αυτοϋπονοεύεται και αυτοϋποσκάπτεται!

Τελικά απ’ την πολλή ευελιξία ζαλιστήκαμε πρόεδρε! Και βλέπουμε τις ψήφους των εποίκων τουλάχιστον 25 φορές περισσότερες απ’ ό,τι νομίζαμε!

ΑΡΚΑΣ για το christofias-watch

Η ιδεολογία του Αριστερού Φασισμού και οι κυπριακές προεκτάσεις της

Η «Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο» έχει λάβει την παρακάτω μελέτη από ελλαδοκυπριακής καταγωγής Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων σε γνωστό Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο εν λόγω καθηγητής θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του, για ευνόητους λόγους που έχουν να κάνουν με την έδρα που κατέχει, αλλά δεν δίστασε να έρθει σε επαφή με το "Παρατηρητήριο για τη Διακυβέρνηση Χριστόφια" (ή Christofias-Watch όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται) για δημοσίευση του πολύ σημαντικού κειμένου του. Υπογράφει το κείμενο ως "Διονυσοφάνης" και για τον σκοπό αυτό επικοινώνησε με τα μέλη της Επιτροπής Αγησιστράτη και Αλωέα.

Ο καθηγητής αυτός θα αποτελούσε πραγματικό κεφάλαιο για τον τόπο μας, αλλά δυστυχώς στην Κύπρο, και κυρίως στο Πανεπιστημίο Κύπρου, έχει εγκατασταθεί μια νομενκλατούρα και μια ιντελλεκτατούρα που ελέγχεται ασφυκτικά από την ιδεολογικά ανθελληνική-ρατσιστική «εκσυγχρονιστική-συριζική πτέρυγα του ΑΚΕΛ». Αυτή συνεπικουρείται από ορισμένους (επίλεκτους) νεοφιλελεύθερους του ΔΗΣΥ, αλλά και πολλούς ομοϊδεάτες τους στο ΔΗΚΟ, οφείλουμε να πούμε, που θέλουν να εκδιώξουν τα «μακαριακά-τασσικά κατάλοιπα», όπως τα αποκαλούν, από το κόμμα με την πρόφαση του "εκμοντερνισμού".

Αυτή η ιντελλεκτατούρα λοιπόν έχει αποκλείσει την πρόσβαση στο "άβατο" του Πανεπιστημίου Κύπρου σε καθηγητές όπως ο Διονυσοφάνης, διότι ο πύρινος λόγος τους και τα ατσάλινα επιχειρήματα τους θα συνέτριβαν τις αοριστίες, τις γενικότητες και την αβάσιμη "επιχειρηματολογία" ακαδημαϊκών όπως ας πούμε ο Γ.Παπαδάκης, ο Ν.Τριμικλινιώτης, ο Α.Βαρνάβα και οι του PRIO.


Η ιδεολογία του Αριστερού Φασισμού και οι κυπριακές προεκτάσεις της

Σκοπός του παρόντος δοκιμίου είναι η προσπάθεια σκιαγράφησης της ιδεολογίας που πρεσβεύει ο εσωτερικός πυρήνας του ΑΚΕΛ και που μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης του κυπριακού κράτους τον Φεβρουάριο του 2007 αυτή εξωτερικεύεται συνεχώς, με άμεσες και καταλυτικές επιδράσεις στην κοινωνία και τους πολίτες. Η ιδεολογία αυτή προσδιορίζεται ως «αριστερός φασισμός», ένας ορισμός που μπορεί να φαντάζει οξύμωρος εκ πρώτης όψεως, αλλά όμως δεν είναι όταν κάποιος αντιληφθεί πως το "αριστερός" ακυρώνεται αυτόματα αφού λειτουργεί ως επίθετο του φασισμού. Με άλλα λόγια, έχουμε να κάνουμε με μια εκδοχή του φασισμού η οποία χρησιμοποιεί "αριστερή" ή "αριστερίζουσα" φρασεολογία και σύμβολα με σκοπό να νομιμοποιήσει τις αυταρχικές τάσεις του προς διαιώνιση της παραμονής στην εξουσία και επιβολής των απόψεών του, πολλές φορές χρησιμοποιώντας αντιδημοκρατικά (ακόμη και βίαια) μέσα και πρακτικές.

Ο «Αριστερός Φασισμός» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει τάσεις αριστερών πολιτικών σχηματισμών που αντιφάσκουν με τα προοδευτικά ιδεώδη με τα οποία είναι ταυτισμένη η Αριστερά. Στα αγγλικά μεταφράζεται ως left-wing fascism ή απλώς left fascism. Αυτές οι τάσεις συμπεριλαμβάνουν την απολυταρχία, την μη-ανοχή σε αντίθετες θέσεις και απόψεις, την χρήση παράλογων επιχειρημάτων για την δικαιολογία πολιτικών αποφάσεων, μορφές τρομοκρατίας και βίας (σε προχωρημένη μορφή απολυταρχικού καθεστώτος), καθώς και την υιοθέτηση μορφών ρατσισμού και αντι-σημιτισμού (όπου στην περίπτωση του κυβερνώντος ΑΚΕΛ πλασιώνονται και από τον φοινικισμό, τον εσωτουρκισμό, και τον ακατάσχετο ανθελληνισμό).

Ο όρος παραπέμπει επίσης και σε συνεργασία αριστερών κομμάτων με φασιστικά ή απολυταρχικά κινήματα όπως ο «αποκαθαρμένος» (“sanitized”) από ρατσιστικές ορολογίες νεοσυντηρητισμός, καθώς και ο φονταμενταλιστικός ισλαμισμός και η πιο ακραία μορφή του, τζιχαντισμός. Στην κυπριακή του εκδοχή ο αριστερός φασισμός εκφράζεται από μια μεγάλη μερίδα του ΑΚΕΛ και του οργανωμένες "ομάδες κρούσης" (όχι του συνόλου όμως) του λεγόμενου «Λαϊκού Κινήματος» της Κύπρου.

Πρέπει να σημειωθεί πως αυτές οι λογικές και οι πολιτικές πρακτικές δεν ήταν χαρακτηριστικό του ΑΚΕΛ για πολλά χρόνια. Οι παρουσία «αριστερών φασιστών» και συναφών νοοτροπιών ξεκίνησε δειλά δειλά το 1967. Εντάθηκε μετά την εισβολή του 1974 και κορυφώθηκε αμέσως μετά τον θάνατο του Εζεκία Παπαϊωάννου, που ήταν (σχετικά) αντίθετος με αυτές τις πρακτικές μέχρι σήμερα. Η φραξιά των αριστερών φασιστών περιθωριοποιήθηκε προσωρινά κατά την διάρκεια των δημοψηφισμάτων του 2004 για το σχέδιο λύσης του Kofi Annan, αλλά ως η ισχυρότερη (από τον καιρό που πέθανε ο Εζεκίας Παπαϊωάννου) ιδελογική τάση εντός του κόμματος επανέκαμψε σχεδόν αμέσως και κρατά τα ηνία στο παρασκήνιο του κόμματος μέχρι σήμερα.

Ο φιλόσοφος Jürgen Habermas στο σύνολο της εργασίας του υπερτονίζει την σημασία της λογική ρητορικής, των δημοκρατικών θεσμών και της αντίθεσης στην χρήση βίας. Ο Χάμπερμας ήταν ο πιο προβεβλημένος χρήστης του όρου «αριστερός φασισμός». Τον χρησιμοποίησε την δεκαετία του 1960 για να απομακρύνει τα νεομαρξιστικά ρεύματα της Σχολή της Φρανκφούρτης, από την οποία ήταν επηρεασμένος, από την βία και τον αυταρχισμό των αριστερών τρομοκρατών της εποχής.

Για τον κοινωνιολόγο Irving Louis Horowitz ο αριστερός φασισμός στις ΗΠΑ έχει να κάνει με την αντίθεση στην αμερικανική δημοκρατία και στην αφοσίωση σε ένα ιδεαλιστικό και αφηρημένο «σοσιαλισμό», σε συνδυασμό με μια απροθυμία για αντικειμενική αντιμετώπιση της πραγματική ιστορίας του «εφαρμοσμένου» κομμουνισμού. Ο αριστερός φασισμός λειτουργεί χρησιμοποιώντας μια μυστικιστική γλώσσα, αποδίδει όλα τα λάθη σε μια αόρατη και γενική «ιμπεριαλιστική συνωμοσία» του πλούτου, της δύναμης και της κοινωνικής θέσης. Στην περίπτωση του ΑΚΕΛ ξέρουμε πως αποφεύγεται ο προσδιορισμός του Αττίλα ως «τουρκικού κατοχικού στρατού», όπως και των Βρετανικών Βάσεων ως «αποικιοκρατικά στρατιωτικά κατάλοιπα» και αντ' αυτών προτιμάται ο γενικός όρος "ιμπεριαλισμός". Αυτό δίνει την δυνατότητα σύναψης ουσιαστικών σχέσεων τόσο με την Τουρκία και τους κατοχικούς πληρεξούσιους, όσο και με την Βρετανία, χωρίς το πολιτικό κόστος σε επίπεδο βάσης.

Πολλές φορές ο αριστερός φασισμός χρησιμοποιεί τον αντι-σημιτισμό για λαϊκιστικούς λόγους και για να συσπειρώσει και να εκμεταλλευτεί το μίσος για πολιτικές σκοπιμότητες. Το ΑΚΕΛ δεν χρησιμοποιεί φανερά αντισημιτικά συνθήματα, όμως προτάσσει μια ανώδυνη φιλοπαλαιστινιακή και αντιισραηλινή πολιτική όταν σε διάφορες περιστάσεις εκπροσωπούνται τα συμφέροντα του. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια – Ταλάτ στις αρχές Ιανουαρίου του 2009, όπου οι εξελίξεις στην Παλαιστίνη έδωσαν την ευκαιρία στον πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια να δικαιολογήσει την έμμεση άσκηση «εξωτερικής πολιτικής» από το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος.

Ο ιστορικός Richard Wolin χρησιμοποίησε τον όρο αριστερός φασισμός για να αναφερθεί στο «ξεμυάλισμα» των Ευρωπαίων διανοούμενων με τον μεταμοντερνισμό και με άλλες θεωρίες που αντιτίθενται στην πρόοδο που επέφερε ο Διαφωτισμός. Αυτές οι θεωρίες άνοιξαν και τον δρόμο και έδωσαν ευκαιρίες σε λατρευτικού τύπου cult θεωρίες και παράλογές και κυρίως αντιδημοκρατικές τοποθετήσεις, οι οποίες συνδυάζουν χαρακτηριστικά της αριστεράς και του φασισμού, να εμφανιστούν.

O Bernard-Henriy Levy ονομάζει αυτές τις νέες υβριδικές πολιτικές μορφοποιήσεις ως «νεο-προοδευτισμό» (αγγλιστί: neo-progressivism), «νεο-βαρβαρισμό» (αγγλιστί: new barbarism) ή «κόκκινο φασισμό» (αγγλιστί: red fascism). Για τον Λεβύ τα χαρακτηριστικά όλων αυτών είναι η ανελευθερία τους (αγγλιστί anti-liberal, όπου liberal σημαίνει τα πολιτικά συστήματα που προσφέρουν πολιτικές και οικονομικές ελευθερίες), ο αντι-αμερικανισμός τους, ο αντιιμπεριαλισμός τους, ο αντι-ισλαμισμός τους και ο φιλο-ισλαμοφασισμός τους. Στην περίπτωση της Κύπρου, και κυρίως του ΑΚΕΛ, θα προσθέταμε ότι μια μικρή αλλά ισχυρή και ιδεολογικά σκληρή πτέρυγα ασπάζεται, μέσω των ιδεολογημάτων του «Νεοκυπρισμού», τον τουρκικό εθνικισμό με την μορφή του οθωμανικού μιλλιέτ που αποδίδει στους Έλληνες Κύπριους την ιδιότητα του «Ρωμιού».

Δυστυχώς ο όρος «αριστερός φασισμός» έτυχε άγριας εκμετάλλευσεις από δυνάμεις της αμερικανικής συντηρητικής δεξιάς για να τον χρησιμοποιήσουν κατά ακραίων ιδεολογικών μορφών της αριστερών, και κυρίως για να γενικοποιήσουν, να προκαλέσουν σύγχυση και να αποδυναμώσουν το προοδευτικό κίνημα στις ΗΠΑ. Ο όρος πάντως χρησιμοποιείται γενικότερα στην σύγχρονη σκέψη για την έρευνα ασυνήθιστων και υβριδικών συμμαχιών που χαρακτηρίζουν διάφορα πολιτικά κινήματα που εμφανίστηκαν στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα.


Στο κυπριακό σκηνικό η πιο χαρακτηριστική συμμαχία αυτής της μορφής είναι αυτή του ΑΚΕΛ με τον ΔΗΣΥ, ο οποίος (ΔΗΣΥ) είναι ο πολιτικός σχηματισμός που απορρόφησε άπαντες τους δεξιούς και εθνικιστές φασίστες (και πρώην χουντικούς) που ευθύνονται για την πρόκληση της τουρκικής στρατιωτικής επέμβασης του 1974. Παρόμοιας μορφής υβριδική συμμαχία είναι και η συνεχιζόμενη μεταξύ ΑΚΕΛ και Τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ένα αριστερό φασιστικό κόμμα των κατεχομένων (με ρατσιστικές τοποθετήσεις πολλών ανώτατων στελεχών του) το οποίο έχει την εύνοια της Τουρκίας, του κατοχικού στρατού, της χωροφυλακής και του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου της Άγκυρας.

Δεν είναι τυχαίο που ενώ ο ΔΗΣΥ, οι εναπομείναντες νοσταλγοί της φασιστικής τρομοκρατικής ομάδας του Γρίβα ΕΟΚΑ Β’, οι διάφορες δήθεν ανεξάρτητες ακροδεξιές συνιστώσες που εμφανίστηκαν πρόσφατα (Χρυσή Αυγή, Κίνημα Ελληνικού Μέλλοντος, Εθνικιστικό Λαϊκό Μέτωπο κ.λπ), και γενικά ο συντηρητικός κόσμος της Κύπρου θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τον Πρόεδρο Χριστόφια και το ΑΚΕΛ εκτοξεύοντας εναντίον του την βάσιμη κατηγορία του «Αριστερού Φασίστα», το αποφεύγουν. Αυτό δικαιολογείται, πολύ απλά, διότι ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν ακολουθεί αντιφασιστική, επί της ουσίας πολιτική. Η ιδεολογική σύμπνοια και συναντίληψη με τον ΔΗΣΥ και τις «ανεξάρτητες» ακροδεξιές συνιστώσες του εξυπηρετεί τα συμφέροντα του φασισμού στο νησί, που αυτή την στιγμή εκπροσωπείται από τον τουρκικό στρατό κατοχής που αποζητά την νομιμοποίηση του «κρατικού» μορφώματος που προέκυψε από την βάρβαρη εισβολή του 1974.

Το παρόν κείμενο, βεβαίως, δεν εξαντλεί με κανένα τρόπο τα όσα μπορούν να λεχθούν για τον αριστερό φασισμό, και πως το ΑΚΕΛ έχει δυστυχώς χειραγωγηθεί από τον αριστεροφασιστικό πυρήνα στο κέντρο του. Θέλω να ελπίζω πως θα δώσει αρκετή τροφή για σκέψη και να συμβάλει ουσιαστικά στο δημόσιο διάλογο, διότι το θεωρώ ανεπίτρεπτο να γίνεται τόση κριτική -και καλώς γίνεται- στην παρούσα κυβέρνηση, ωστόσο αυτή η κριτική να πάσχει αφού της λείπει το θεωρητικό υπόβαθρο. Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να κρίνεις το κτίριο-οικοδόμημα του ΑΚΕΛ, όταν δεν γνωρίζεις σε ποια θεμέλια στέκει και με ποια υλικά έχει κτιστεί.

Δρ. Διονυσοφάνης για την Επιτροπή για την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Κύπρο και το χριστόφιας watch

(επιμέλεια ανάρτησης: Αγησιστράτη - Αλωεύς)

Έκανε γαργάρα τον Τουρκικό φασισμό

Ο φακός της Επιτροπής συλλαμβάνει τον ΑΝΤΙΦΑ του γλυκού νερού να κάνει γαργάρα τον Τουρκικό φασισμό ...

Περήφανος ακόμα και ο φασίστας (ηλικιακός ρατσιστής) Anef_Oriwn!

Αν και το παίζει επαγγελματίας ΑΝΤΙΦΑ, αν και διατηρεί μάλιστα φυτώριο παραγωγής επαγγελματιών ΑΝΤΙΦΑ (βλ. ΕΔΟΝ), φαίνεται πως στις κατασκηνώσεις της ΕΔΟΝ τον έμαθαν να εκφράζει τα αντιφασιστικά του αισθήματα και τις δημοκρατικές του ευαισθησίες επιλεκτικά. Τον δασκάλεψαν να το κάνει μόνο όταν πρόκειται για τους κάθε λογής πολιτικούς του αντιπάλους και ποτέ όταν πρόκειται για συντρόφους του ή ακόμα και για τον εαυτο του.

Αν και μας ξάφνιασε ευχάριστα με την σύγκριση Τουρκίας και Ναζιστικής Γερμανίας, ήρθε να το 'διορθώσει', να το δικαιολογήσει και να απολογηθεί. Έκανε το κορόιδο καλύπτοντας τελικά τον Τουρκικό φασισμό και κλείνοντας το στόμα μπας και βγάλει τσιμουδιά και κακοφανήσει κανένα σύντροφο. Και ήρθε τελικά να επιβεβαιώσει τις φιλοφασιστικές του πεποιθήσεις (τονίζουμε: μόνο όταν πρόκειται για ΕΛΑΜ και Τουρκικό φασισμό) με την αποδοχή της διαγραφής των εγκλημάτων της Τουρκίας το 1974. Ο λόγος για τον Eυέλικτο.

Θα μου πείτε αυτό το κάνει κάθε μέρα ... Με την αποδοχή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας όπως οι Τούρκοι την επιθυμούν και την ερμηνεύουν (βλ. αποδοχή συνεταιρισμού, δηλ. ξεχωριστής τουρκικής κρατικής οντότητας), με την αποδοχή της παραμονής των εποίκων και την εν μία νυκτή διαγραφή του περιουσιακού...

Καλά όλα αυτά, συνηθισμένα τα βουνά που τα σιόνια...
Τωρά όμως έφκαλεν τζιαι το σιηνίν τζιαι το παλλούτζιν...

Σε εκδήλωση στο Λήδρα Πάλας κατά την οποία η Ε.Ε παρέδωσε εισφορά ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ στην επιτροπή διερεύνησης της τύχης των αγνοουμένων, ο Ευέλικτος έκαμεν ξανά το θαύμαν του. Όχι μόνο αποδέχτηκε αλλά αναπαρήγαγε κιόλας την πάγια τουρκική θέση για το θέμα των αγνοουμένων: Το θέμα είναι λέει ανθρωπιστικό και δεν πρέπει να πολιτικοποιείται. Ακούσαμεν το τζιαι τούτον.

Σύμφωνα με την εφημερίδα 'Σημερινή' :

"Στην ομιλία του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είπε λέξη για τα εγκλήματα του τουρκικού στρατού, για τις εκτελέσεις και σφαγές αιχμαλώτων και αγνοουμένων και ούτε καν κάλεσε την Τουρκία να δώσει λόγο για το πού εξαφανίστηκαν οι αγνοούμενοι, πώς και ποιοι τους δολοφόνησαν, ούτε καν κατάγγειλε την Τουρκία για καταπάτηση της Συνθήκης της Γενεύης. Ανέφερε απλώς ότι το πρόβλημα των αγνοουμένων αγγίζει σχεδόν κάθε οικογένεια στην Κύπρο και έχει προκαλέσει πολύ πόνο και αγωνία σε πολλά άτομα για πάρα πολλά χρόνια. Πρόσθεσε πως πρόκειται για ένα ανθρωπιστικό πρόβλημα και ως τέτοιο πρέπει να παραμείνει, εκτός πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων."

Ε, ε; Άμαν οι εκτελέσεις, οι βιασμοί, τα βασανιστήρια και τα υπόλοιπα εγκλήματα του Αττίλα υποβαθμίζονται σε 'ανθρωπιστικά προβλήματα' τότε τι έχει να πεί ο Ευέλικτος για πιο αναίμακτα θέματα όπως την παράνομη εκμετάλλευση των Ε/κ περιουσιών στα κατεχόμενα; Μήπως πρόκειται για μέτρα στήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας προς τους άστεγους βρετανούς συνταξιούχους που έρχονται στην 'ΤΔΒΚ' για να βρουν ένα καλύτερο μέλλον;;;;;;;;;;;;;;;;

Το συμπέρασμα του επιστημονικού συνεργάτη της Επιτροπής είναι ότι ο άνθρωπος πάσχει που οξεία κρίση ιδεολογικής ταυτότητας σε συνδιασμό με σύνδρομο διχασμένου ΑΝΤΙΦΑ επιδεινωμένο από συμμεταπραξικοπηματικές τύψεις. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!

Που την μιάν ονειρεύκεται νέα πραξικοπήματα, συλλαμβάνει αθώο κόσμο τζιαι κατεβάζει 'φασίστες' φαντάρους που τα άρματα τζιαι που την άλλη κάμνει κοινές δηλώσεις με το σύντροφό Ταλάτ ξεχνώντας, όλως τυχαίως, να πει έστω τζιαι μια λέξη για το χειρότερο είδος φασισμού που ταλαιπωρεί την πατρίδα μας: ΔΕΝ ΒΓΑΖΕΙ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΑΣΙΣΜΟ.

Πολύ σωστή η παρατήρηση του Τ/Κύπριου δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ:

"Τι ελπίδα μένει σ' αυτό τον κόσμο αν ο ηγέτης ενός αδικημένου λαού απολογείται επειδή αποκάλεσε 'φασίστα' τον κατακτητή του;"

Η Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Κύπρο προειδοποιεί:

Φοβού τους αντιφά και εποικ-lovers!



Για την Επιτροπή

Ευρυβιάδης

ΚΑΡΟΓΙΑΝ-GATE: ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ Γ. ΣΕΡΤΗ ΣΤΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ

"To Δημοκρατικό Κόμμα δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας. Είναι κόμμα εξουσίας."16/11/2009
Οπότε διαμαρτυρίες κομμένες και να ακολουθάτε "την ηγεσία" (δηλαδή εμένα και τα τσογλάνια μου) όπως είπα και του κ. Downer!
Και μεν έχετε έννοια. Και ΝΑΙ να πούμε, θα τα κανονίσω να είμαστε εξουσία.

Δε θάβεται το θέμα, όπως ο γνωστός Κάρογιαν πιθανότατα θα ήθελε.

Το Κάρογιαν-gate, η αποκάλυψη του εγγράφου με το οποίο ο Κάρογιαν φαίνεται να προβαίνει σε φρικτές δηλώσεις προς το Downer, παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις.

Από το christofias-watch, σε πολλά άλλα blogs όπως ο αγαπημένος μας Εμπροσθοφύλακας, και από τα blogs του διαδικτύου στον Ημερήσιο Τύπο και στο ραδιόφωνο (το χρονογράφημα το διάβασε σήμερα, όπως κάθε μέρα ο Λ. Μαύρος και επανέλαβε και το επίμαχο κομμάτι). Έχουμε επίσης και τις δηλώσεις δημοσίων προσώπων όπως ο Γ.Ηλιάδης και ο Χρ. Κληρίδης.

Μάριε Κάρογιαν, πλέον δεν απαιτούμε εξηγήσεις. Απαιτούμε την παραίτησή σου. Άθλιε!


Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γ. Σέρτη στο Φιλελεύθερο:


ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
18/1/2009

Προς Αυτοαπορριπτομένους

Του Γ. Σέρτη

ΜΗΝΕΣ και μήνες αφήνουν οι πρωταγωνιστές τους προβοκάτορες να ροκανίζουν την (Αν)α(ν)ξιοπιστία της πολιτικο-κομματικής ηγεσίας, λεν μισές - και με πολλή καθυστέρηση - κουβέντες οι συγκυβερνώντες, κρατά για χρόνια αυτή η κολόνια - τις δύο αντιθετικές - γραμμές της η -μη- Αντιπολίτευση, και...

Τα μέσα -έκαστο με τον δικό του φακό- χαρακτηρίζουν την αναμενόμενη εξ αναβολής- συνεδρία, είτε το αντιλαμβάνονται είτε όχι οι Δηκοϊκοί αξιωματούχοι, ο Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ τούς το έθεσε καθαρά:

-Θα πάει μακριά αυτή η βαλίτσα;

(Από τις παρομοιώσειςτων βατράχων που ζεματίζονται, ύστερα από απόψυξη, περάσαμε στις βαλίτσες!)

Ο Μάρκος Κυπριανού απάντησε γραπτώς -«γραπτώς, καλό προφορικώς », για όσους θυμούνται:

- Κάτω τα χέρια από τη διπλοασφαλισμένη - των δύο Κυριακών -βαλίτσα μου. Κοντολογίς, σε πάντα διαμαρτυρόμενο λέω:

«Σκάσε, και κολύμπα»! Θα το επιβεβαιώσει και ο Μάριος!

Ο Μάριος Κάρογιαν δεν κρατά ...ισορροπίες, παρόμοιες με τις προσυνεδριακές, σύμφωνα μ’ ένα από τα έγγραφα του Ντάουνερ, ύστερα από συνάντησή τους (Γενάρης του 2009):

«Ο κ. Κάρογιαν επίσης σημείωσε ότι η θέση του, ως Προέδρου του ΔΗΚΟ, μπορεί ν’ αμφισβητηθεί, αλλά εξέφρασε αισιοδοξία ότι θα διατηρούσε την Προεδρία του ΔΗΚΟ, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα τον Πρόεδρο Χριστόφια. Γνωρίζοντας το επιχείρημα ότι η βάση του ΔΗΚΟ αντιτίθεται σε συμβιβασμό στο Κυπριακό Πρόβλημα, ο κ. Κάρογιαν επέμεινε ότι η βάση θα ακολουθήσει την ηγεσία και ότι θα αντιμετώπιζε την πρόκληση από απορριπτικούς που θα κατέβαιναν ως υποψήφιοι».

Μάλιστα!

Η βρετανική προπαγάνδα - «όσοι δεν αποδέχονται τη «λύση» μας, δεν ...θέλουν λύση» - πέρασε από το Λονδίνο στο λεκανοπέδιο της Αττικής, απεκεί στην κοίτη του Πεδιαίου, και ...αισίως -απαισίως, κατακρίβειανανέβηκε στα χείλη και - μη ...αναμενομένων, μάλιστα - κομματικών ηγεσιών!

(Ανήμερα του Πολυτεχνείου ακούμε το... στρατονομικό ανακοινωθέν των ...δύο ηγεσιών, προφανώς:αποφασίσαμεν και διατάσσομεν!)

ΕΥΡΥΜΑΧΗ για το christofias-watch

Φωνάζει ο κλέφτης...

Το ΔΗΚΟ (του Καρογιάν) και επισήμως παράρτημα του ΑΚΕΛ

Ηλιόπουλος: Ο κλέψας του κλέψαντα τον κλέψανε κλεψάμενο, ω παλιοκλέψαντες και παλιοκλεφταραίαιαιοι

Όταν άκουσα την πλειοψηφική απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου της 16ης Νοεμβρίου 2006 και τον κ. Καρογιάν (κ. Τίποτε) να κάνει τον νταή στις τηλεοπτικές κάμερες θυμήθηκα το: "Φωνάζει ο κλέφτης". Όχι βεβαίως τη γνωστή ταινία με πρωταγωνιστή τον Ντίνο Ηλιόπουλο, αλλά την παροιμία "Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης".

Θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω την άποψή μου:

Ο κ. Τίποτε, που ξεκίνησε το 2006 στο ενοίκιο και σήμερα απολαμβάνει την άνεση ενός ιδιόκτητου παλατιού, έχει τα μούτρα να "κατσαδιάζει" τους συναγωνιστές του που εκφράζουν τις θέσεις τους, όπως τους όρισε η βάση του κόμματος να πράττουν.

Ο κ. Τίποτε, τολμά να αποκαλεί "reality show" το κόμμα που ίδρυσε ο αείμνηστος Σπύρος Κυπριανού και τίμησε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.

Ο κ. Τίποτε, τολμά να αποκαλεί το ΔΗΚΟ "κόμμα εξουσίας", δηλαδή μας λέει ότι το ΔΗΚΟ θα είναι ο κωλογλείφτης του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας για να συντηρούνται μερικά λαμόγια, όπως ο κ. Τίποτε και οι υψηλόμισθοι συνεργάτες του!

Ο κ. Τίποτε, απειλεί με διαγραφές τους συναγωνιστές του που αποτελούν αγκάθια στη σχέση εξάρτησης που έχει δημιουργήσει με τον Χριστόφια. Το Δημοκρατικό Κόμμα καταφεύγει σε φίμωση στελεχών για να διαφυλάξει την "καρέκλα" του ο κ. Τίποτε!

κ. Τίποτε: Εσύ ένα τίποτε έγινες πρωθυπουργός, εγώ ένα τίποτε έγινα πρόεδρος της Βουλής, το θεωρείς υπερβολικό να γίνω και πλανητάρχης;

Το ΔΗΚΟ προσκολλήθηκε και επισήμως πλέον στο άρμα του ΑΚΕΛ.

Για να εξασφαλίσει την επανεκλογή του στην προεδρία της Βουλής (τον Μάιο του 2011), ο κ. Τίποτε δεν θα διστάσει να ακολουθήσει τον Χριστόφια και στην πλατφόρμα του "ΝΑΙ" (αυτό εκμυστηρεύτηκε και στον κ. Ντάουνερ και περιέχεται στο έγγραφο που παρουσιάσαμε τις προάλλες). Εξάλλου οι εφημερίδες της πλατφόρμας του ΝΑΙ τον χειροκρότησαν και του απένειμαν τα εύσημα. Ο κ. Τίποτε έγινε ο ήρωας της Αλήθειας, του Πολίτη και της Χαραυγής!

Ως πότε θα ανέχονται οι δηκοϊκοί τον κ. Τίποτε;

Μόδεστος για το christofias - watch

ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Τα μηνύματα που εκπέμπει η εξέγερση του Πολυτεχνείου, είναι πάντα επίκαιρα. Το Πολυτεχνείο ζει! Ζει στις καρδιές όλων εμάς που αντιλαμβανόμαστε ότι η ελευθερία είναι ένα αγαθό το οποίο δεν χαρίζεται, αλλά κερδίζεται μέσα από ακατάπαυστους αγώνες και ηρωικές θυσίες και όχι με την υπόκλιση στον κατακτητή, τη σύμπλευση με τις απαιτήσεις του βιαστή, τη συγκατάνευση στη νομιμοποίηση και μονιμοποίηση της παραβίασης θεμελιωδών πανανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ένα αγαθό, για το οποίο οφείλουμε να αγωνιζόμαστε, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Για την 17^η Νοεμβρίου 1973, η Κωστούλα Μητροπούλου, στο ποίημα της "1050 χιλιόκυκλοι", έγραψε:

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,
δεν σου 'στειλε ένα μήνυμα μητέρα,
αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου,
ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.
"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,
εκπέμπουνε τραγούδι μοιρολόι,
χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,
σε στόματα μανάδων η κατάρα.
Και τα κορίτσια και τ' αγόρια που μιλούσαν,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,
δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία,
κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.
"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Γραμμένα μένουν τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μανάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες.

Η εξέγερση της νεολαίας, η οποία επεκτάθηκε με τη συμμετοχή και τη συμπαράσταση ολόκληρου του ελληνικού λαού, κατά της ξενοκίνητης Χούντας, είναι η κορυφαία εκδήλωση της εφτάχρονης αντιδικτατορικής πάλης και μια από τις πιο σπουδαίες στιγμές των αγώνων για ελευθερία και δημοκρατία.

Η αντίστροφη μέτρηση για το δικτατορικό καθεστώς ξεκίνησε στις 5 Φεβρουαρίου, όταν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, αποφασίζουν γενική αποχή από τα μαθήματα. Στις 13 Φεβρουαρίου, η δικτατορία απαντά με ένα νομοθετικό διάταγμα, βάσει του οποίου θα διακόπτεται η αναβολή στρατεύσεως των φοιτητών, που θα κάνουν αποχή. Την ίδια μέρα ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του χουντικού νόμου 1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της "περιύβρισης αρχής" (Σημ.: Παρόμοιες τακτικές χρησιμοποιεί το σημερινό καθεστώς στην Κύπρο). Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Εφτά μέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου, οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα "Δημοκρατία", "Κάτω η Χούντα" και "Ζήτω η Ελευθερία". Επρόκειτο για μια πράξη ανοιχτής πρόκλησης προς το καθεστώς της δικτατορίας.

Η εφημερίδα "ΤΟ ΒΗΜΑ" που κυκλοφόρησε στις 22/02/1973 έγραφε: "Τρεις χιλιάδες φοιτηταί ­ως μετέδωσε το Ασσοσιέιτεντ Πρες ­ παρέμειναν και πέραν του μεσονυκτίου εντός του κτιρίου του Πανεπιστημίου επί των οδών Σίνα, Σόλωνος και Μασσαλίας, εις εκδήλωσιν διαμαρτυρίας διά την άρσιν των αναστολών κατατάξεως των συναδέλφων των. Έξω του κτιρίου διενυκτέρευσαν επίσης ισχυραί αστυνομικαί δυνάμεις, αφού προηγουμένως διέλυσαν μικροσυγκεντρώσεις άλλων και αντιφρονούντων φοιτητών εις τας γύρω παρόδους".

Σε άλλο σημείο αναφέρει: "Οι φοιτηταί δεν επέτρεπαν την είσοδο στο κτίριο της οδού Σόλωνος παρά μονάχα στους φοιτητάς με την επίδειξη ταυτότητος. Κατά τις 2 το μεσημέρι οι φοιτηταί που ευρίσκοντο στους διαδρόμους του κτιρίου και στην ταράτσα της Νομικής έδωσαν όρκο, ο οποίος επανελήφθη και από τους φοιτητάς που ευρίσκοντο στις σκάλες και στους κάτω ορόφους του κτιρίου".

Στον όρκο αναφέρεται: "Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στο όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση:
α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών,
β) του πανεπιστημιακού ασύλου,
γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων".

Η κατάληψη της Νομικής έληξε την άλλη μέρα το βράδυ, ειρηνικά. Παρ' όλο που η αστυνομική δύναμη ξυλοκόπησε όσους έβγαιναν από την κατάληψη, αυτό το γεγονός ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητά τους. Ο δρόμος για το Πολυτεχνείο είχε ανοίξει και η Έλλη Κιούση, στο ποίημα της "Εδώ Πολυτεχνείο" έγραψε:

Εδώ, εδώ Πολυτεχνείο
ακούτε ελεύθερο σταθμό
εδώ είναι το σκληρό σχολείο
οι φοιτητές μαζί με το λαό.
’ντε, βοηθάτε παληκάρια
βάλτε όλα σας τα δυνατα,
ν' αγωνιστούμε σαν λιοντάρια
να θυμηθούμε τα παληά.
Εδώ, εδώ Πολυτεχνείο
ακούτε ελεύθερη φωνή
εδώ είναι το κρυφό σχολείο
για λευτεριά, ειρήνη, προκοπή.
Εμπρός, εμπρός Πολυτεχνείο
εμπρός, δεν βγάζει τσιμουδιά
έξω το κάνανε σφαγείο
νεκροί οι φοιτητές κι' η ανθρωπιά.

Στις 4 Νοεμβρίου 1973, με αφορμή το μνημόσυνο του Γ. Παπανδρέου, ακολούθησε μεγαλειώδης διαδήλωση, η οποία καταπνίγεται από τα δακρυγόνα και τα γκλομπς των σωμάτων ασφαλείας και την οποία ακολούθησαν πολυάριθμες συλλήψεις και βασανηστήρια, γεγονός που αναθέρμανε το κλίμα εξέγερσης κατά της δικτατορίας.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΗΡΩΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973: Το πρωί εκατοντάδες φοιτητές του Πολυτεχνείου συγκεντρώνονται στο προαύλιο του Ιδρύματος. Αρχίζουν συνελεύσεις για να αποφασίσουν πώς θα αντιμετωπίσουν το νέο σχέδιο της Χούντας για την υποταγή του κινήματος.

Συγκέντρωση γίνεται και στη Νομική που αποφασίζει να κατευθυνθεί στο Πολυτεχνείο. Στις 14:00, 5.000 περίπου φοιτητές έχουν συγκεντρωθεί στο Πολυτεχνείο, ενώ αρχίζει να συγκεντρώνεται κι άλλος κόσμος. Η Πατησίων δονείται από τα συνθήματα κατά της χούντας. Η Ασφάλεια κινητοποιείται και καλεί τους συγκεντρωμένους να αποχωρήσουν.

Οι συγκεντρωμένοι φοιτητές στο Πολυτεχνείο συγκροτούν μια επιτροπή κατάληψης. Κλείνουν οι πόρτες και στις 20:30 γίνεται η πρώτη συνεδρίαση της συντονιστικής επιτροπής. Αμέσως οι πρώτες προκηρύξεις σκορπίζονται στην Πατησίων που είχε κλείσει από τον συγκεντρωμένο κόσμο. Ακούγονται τα πρώτα συνθήματα "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία" και "Κάτω η Χούντα".

15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973: Η κατάληψη αποτελεί πόλο έλξης του λαού της Αθήνας, που αρχίζει να συρρέει στο Πολυτεχνείο. Ως τις 21:30 η κατάληψη έχει πυκνώσει, ενώ ο λαός στους γύρω από το Πολυτεχνείο δρόμους, φωνάζει αντιαμερικανικά και αντιχουντικά συνθήματα.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος, ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο (Σημ.:Το καθεστώς Χριστόφια στέλνει άνδρες της ΚΥΠ για να φωτογραφίζουν τους παρευρισκόμενους) και να ακροβολήσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια.

Οι συγκεντρωμένοι παραμένουν όλη τη νύχτα, για συμπαράσταση στους φοιτητές της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Η ανταπόκριση του κόσμου ξεπερνά κάθε προσδοκία και για πρώτη φορά, δημιουργείται η πεποίθηση ότι η Χούντα μπορεί να πέσει. Ταυτόχρονα οι συνελεύσεις δίνουν και το ιδεολογικό στίγμα του αγώνα.

16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973: Μπαίνουν σε λειτουργία οι πομποί του ραδιοφωνικού σταθμού στους 1.050 χιλιόκυκλους, που μεταφέρουν το μήνυμα του αγώνα σε όλη την Αθήνα, που παρακολουθεί τα γεγονότα.

Στις 09:00 στήνονται τα πρώτα οδοφράγματα και σχηματίζονται δύο μεγάλες διαδηλώσεις στην Πανεπιστημίου και στη Σταδίου. Το μεσημέρι, επιτροπή των αγροτών από τα Μέγαρα, που είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στις απαλλοτριώσεις της γης τους, επισκέπτονται τη Συντονιστική Επιτροπή και ο σταθμός μεταδίδει: "Ο λαός των Μεγάρων στέκεται και υπόσχεται να αγωνιστεί στο πλευρό του φοιτητικού και εργαζόμενου λαού... Ο αγώνας είναι κοινός... Δεν είναι μόνο για την πόλη των Μεγάρων ή το Πολυτεχνείο... Είναι για την Ελλάδα. Για το λαό της, που θέλει να καθορίσει τη ζωή του. Να πορευτεί στο δρόμο της προκοπής. Βασική προϋπόθεση, η ανατροπή της δικτατορίας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας". Οι συγκεντρωμένοι έξω από το Πολυτεχνείο, τραγουδάνε το "πότε θα κάνει ξαστεριά".

Το απόγευμα οι διαδηλωτές στο χώρο, γίνονται χιλιάδες με συμμετοχή των εργαζομένων. Στις 18:00 αρχίζουν οι συγκρούσεις διαδηλωτών και αστυνομίας με πολλούς τραυματίες. Στις 19:00 μεγάλη διαδήλωση κατευθύνεται στο Πολυτεχνείο. Η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, που δεν ήταν άλλος από την καταστολή της εξέγερσης. Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να ελέγξει το εξεγερμένο πλήθος, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό.

Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από το Γουδί προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών, ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά απορρίφθηκε. Στη Σόλωνος, στην Κάνιγγος, στη Βάθη, στην Αριστοτέλους, στην Αλεξάνδρας και στην πλατεία Αμερικής, γίνονται μάχες σώμα με σώμα.

Στις 21:30 η αστυνομία απαγορεύει την κυκλοφορία στο κέντρο της Αθήνας, μέχρι νεοτέρας διαταγής. Στις 23:00 ο ραδιοσταθμός και τα μεγάφωνα, καλούν τον κόσμο να μη φύγει. Οι αύρες έχουν κυκλώσει το χώρο του Πολυτεχνείου και τα δακρυγόνα έχουν πνίξει την περιοχή. Όσοι μένουν, ανάβουν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα και στήνουν οδοφράγματα.

17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973: Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, τα πρώτα τανκς εμφανίζονται, ενώ στο νοσοκομείο που οργανώθηκε στο Πολυτεχνείο, μεταφέρονται όλο και περισσότεροι νεκροί και τραυματίες. Στη 01:00 μετά τα μεσάνυχτα τα τανκς έχουν ζώσει το Πολυτεχνείο. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοσταθμός μεταδίδουν: "Μην φοβάστε τα τανκς", "Κάτω ο φασισμός", "Φαντάροι είμαστε αδέρφια σας. Μη γίνετε δολοφόνοι".

Στις 01:30 τα τανκς ξεκινούν με αναμμένους τους προβολείς. Οι φοιτητές τοποθετούν μια "Μερσεντές" πίσω από την κεντρική πύλη, για να εμποδίσει την είσοδο των τανκς. Οι φοιτητές είναι ανεβασμένοι στα κάγκελα, τραγουδούν τον εθνικό ύμνο και φωνάζουν στους φαντάρους: "Είμαστε αδέρφια".


Δίνεται διορία 20 λεπτών για να βγουν οι εξεγερμένοι φοιτητές. Η Συντονιστική Επιτροπή προσπαθεί να διαπραγματευτεί την ασφαλή έξοδο του κόσμου.

Ωρα 02:50, ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοέμβρη. Ο επικεφαλής αξιωματικός με μια κίνηση του χεριού του, δίνει την εντολή να ξεκινήσει το τανκ. Η πόρτα πέφτει και το τανκ συνεχίζει την πορεία του, φτάνοντας μέχρι τις σκάλες του κτιρίου "Αβέρωφ". Μαζί του μπαίνουν άνδρες της Ασφάλειας και άνδρες των ΛΟΚ. Πέφτουν πυροβολισμοί. Υπάρχουν φαντάροι που βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά στις εξόδους τούς περιμένουν αστυνομικοί με πολιτικά. Συλλαμβάνουν κάποιους, άλλους τους κυνηγούν. Οι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών τους προσφέρουν άσυλο.

Στις 03:20 δεν υπάρχει πλέον κανένας στο Πολυτεχνείο. Έχει εκκενωθεί πλήρως. Πολλοί φοιτητές φοβούμενοι την σύλληψη, αν και βαριά τραυματισμένοι, αρνούνται τη μεταφορά τους στο νοσοκομείο.

Η επαίσχυντη Χούντα δηλώνει 34 νεκρούς και 840 συλλήψεις. Με τη μεταπολίτευση, δηλώθηκαν άλλες 21 τουλάχιστον περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού και τουλάχιστον 2.400 συλλήψεις.

Την επόμενη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν:

ΤΟ ΒΗΜΑ

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε με τίτλο "Νεκροί και Τραυματίες στο Κέντρο των Αθηνών". Προτάσσει επίσης τις καταλήψεις και τις διαδηλώσεις σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα και τις συνεχείς εκκλήσεις των φοιτητών. Στις εσωτερικές σελίδες φιλοξενεί τις δηλώσεις της "κυβέρνησης" και των πολιτικών Π. Κανελλοπουλου, Γ. Μαυρου, Ι Ζιγδη και Α. Παπανδρέου.

Μεγάλο ενδιαφέρον έχει το "Δίδαγμα" της εφημερίδας στην πρώτη σελίδα, το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων: "Από την όλη μέχρι τώρα στάση του ελληνικού λαού και από την διαδρομή των τελευταίων εξήμισυ ετών, μέχρι και των γεγονότων των ημερών αυτών, θα έπρεπε να είχε ήδη πεισθεί η σημερινή Κυβέρνηση πως μοναδική διέξοδον αποτελεί η πραγματική αποκατάσταση της ανόθευτης λαϊκής κυριαρχίας. Στις κρίσιμες αυτές ώρες, υποδηλώνεται πόσον ασύμφορη είναι η εμμονή σε αυταρχικά καθεστώτα. Ο ελληνικός λαός στο σύνολό του, καθώς και οι πραγματικοί του φίλοι στην Ευρώπη, επιθυμούν την πολιτική γαλήνη για τον τόπο μας. Όχι όμως με μιαν επιβεβλημένη αποτελμάτωση που προκαλεί περιοδικά επικίνδυνες εκρήξεις δυσφορίας, αλλά δημοκρατικήν ομαλότητα που θα ετερμάτιζε μιαν αποδεδειγμένα μη βιώσιμη κατάσταση".

Στις εσωτερικές σελίδες η εφημερίδα δίνει επίσης το χρονικό των τραγικών γεγονότων, τους νεκρούς, τους τραυματίες ενώ συνεχίζει το εκτενές ρεπορτάζ της από τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα.

ΤΑ ΝΕΑ

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε με τίτλο "Εξεκενώθη το Πολυτεχνείο, Επενέβησαν Άρματα Μάχης". Σύμφωνα με τις πληροφορίες εξάλλου της εφημερίδας, "θεωρείται πολύ πιθανή Αιφνίδια Επιστροφή Καραμανλή", ο οποίος φαίνεται να πιέζεται από πολιτικούς φίλους για να πάρει την παραπάνω απόφαση.

Το χρονικό των γεγονότων είναι εκτενέστατο όπως άλλωστε και τις προηγούμενες ημέρες στην ίδια εφημερίδα, ενώ αναφέρονται τα ονόματα των νεκρών και ο αριθμός των τραυματιών και των συλληφθέντων. Κάτω αριστερά, στην πρώτη σελίδα, φιλοξενείται και το σχόλιο του "Βηματος" που αναφέραμε πιο πάνω. Επίσης στην πρώτη σελίδα παραθέτει τις "Δηλώσεις των πολιτικών και της Κυβέρνησης".

Στις εσωτερικές σελίδες έχει πολύ καλό ρεπορτάζ μέσα από το Πολυτεχνείο. Γράφει για τις ολονύχτιες συνελεύσεις των φοιτητών, παραθέτει την ανακοίνωση τους, τις δραματικές εκκλήσεις τους, τη στιγμή της επίθεσης καθώς επίσης και το πρώτο μήνυμα που απέστειλε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην Ελλάδα από το Τορόντο του Καναδά.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε την 17η Νοεμβρίου με τίτλο "3 μετά τα μεσάνυχτα Τα τανκς κατέστειλαν την εξέγερση". Στο χρονικό της αναφέρει: "Η τριήμερη φοιτητική εξέγερσις, που άρχισε το μεσημέρι της παρελθούσης Τρίτης με επίκεντρο το Πολυτεχνείο κατεστάλη σήμερα τα ξημερώματα από τα τανκς που άρχισαν να κατεβαίνουν στο κέντρο της Αθήνας, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα και αφού είχαν προηγηθεί σκληρές ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αστυνομίας και φοιτητών σε μεγάλη έκταση στο κέντρο των Αθηνών, με αποτέλεσμα κατά πρωινές πληροφορίες, τέσσερις νεκρούς και δεκάδες τραυματίες".

Στο άρθρο της "Τι λένε αντιπολίτευση και κυβέρνηση για τα γεγονότα", γράφει: "Η αντιπολίτευση με χθεσινές δηλώσεις των εκπροσώπων της κκ.Π Κανελλοπούλου και Γ. Μαύρου, έλαβε σαφή θέση συμπαραστάσεως στο φοιτητικό κίνημα και τους φοιτητές, που αποτελούν, όπως τονίζουν, την πρωτοπορία του Έθνους στο δρόμο της Δημοκρατίας".

Στις εσωτερικές σελίδες έχει ρεπορτάζ από το χρονικό των μαχών και την έφοδο των τανκς και επίσης παρουσιάζει τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και της Πάτρας.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ

Η Βραδυνή κυκλοφόρησε με τίτλο: "Άρματα Μάχης Έζωσαν Την Αθήνα". "Αίμα Έρρευσε. Νεκροί και τραυματίαι κατά τας συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών - Αστυνομίας".

Το χρονικό της εφημερίδας αναφέρει: "Την 3.30 πρωϊνήν εξεκένωσαν το Πολυτεχνείον. Τα τανκς ενεφανίσθησαν και πάλιν από του μεσονυκτίου εις την πρωτεύουσαν δια να προσδώσουν απολύτως δραματικήν μορφήν εις τας φοιτητικάς εκδηλώσεις αι οποίαι εσημειώθησαν κατά το τελευταίον τετραήμερον εις Αθήνας, με τον αιματηρόν επίλογον.
Ολίγας ώρας ενωρίτερον το αίμα έρρευσεν εις κεντρικάς περιοχας των Αθηνών, κατόπιν των αλλεπαλλήλων διαδηλώσεων και των συγκρούσεων αι οποίαι ηκολούθησαν μετά την δυναμικήν επέμβασιν της Αστυνομίας. Υπολογίζονται εις 4 οι νεκροι των χθεσινών αιματηρών συγκρούσεων και εις εκατοντάδας οι τραυματίαι".

Σε άλλο άρθρο της η εφημερίδα παρουσιάζει την "εικόνα καταστροφής" που εμφάνιζε το κέντρο της Αθήνας το προηγούμενο βράδυ ενώ φιλοξενούνται και οι δηλώσεις των πολιτικών και της "κυβέρνησης". Στις εσωτερικές σελίδες ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να διαβάσει το ρεπορτάζ της εφημερίδας από την Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης και την Πάτρα.

Ο Βασίλης Ρώτας, στο ποίημα του "Εδώ Πολυτεχνείο..." έγραψε:

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
Πολυτεχνείο! Εδώ καλώ
βοήθεια, πρόφτασε,λαέ,
σκοτώνουν τα παιδιά σου, οϊμέ!
Τα νιάτα που έστησαν εδώ
του Αγώνα τραγικόν χορό
και τραγουδούν τη λευτεριά,
σου τα σκοτώνουν τα παιδιά.
Της βίας ο δούλος ο μωρός
δουλέμπορος,φονιάς μιαρός,
σκοτώνει, λαέ, τα τέκνα σου,
τ' αγόρια, τα κορίτσια σου.

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
τα νιάτα σέρνουνε χορό.
Της Επιστήμης τα παιδιά
και τραγουδάν τη Λευτεριά.
Εδώ της νιότης ο άξιος νους,
που χτίζει θέατρα, ναούς,
σκεδιάζει ιδέες και μηχανές
και δένει το αύριο με το χτες,
Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
μέσα στης Τέχνης το ιερό
σκοτώνει η βία τα παιδιά
που τραγουδάν τη Λευτεριά.

Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ
γίνεται ανήκουστο κακό!
Της βίας ο δούλος ο μωρός
του Χάρου μαύρος έμπορος,
σφάζει τα τέκνα του λαού.
τη νιότη, την ελπίδα του,
το άνθος του αύριο, τον καρπό
της τέχνης και της γνώσης, ω!

Εδώ Πολυτεχνείου κραυγή
καλούν το Χρέος κι η Τιμή
Λαέ μας, βοήθα τα παιδιά.
Ο αγώνας για τη Λευτεριά.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι λίγο πολύ γνωστά. Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στο νησί μας. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση. Η δικτατορία καταρρέει, και οι δικτάτορες δικάζονται και καταδικάζονται.

Τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τη ζωή και τον άνθρωπο, παραμένουν ζωντανά και θα παραμένουν επίκαιρα και αναλλοίωτα, όσα χρόνια και αν περάσουν από εκείνη την εξέγερση. Πάντα επίκαιρα, ιδιαίτερα που τα κατοπινά χρόνια, κάποιοι άκαπνοι και απόντες εκείνης της εξέγερσης, τα καπηλεύτηκαν είτε για να ανέλθουν πολιτικά , είτε ενάντια στους μετέπειτα αγώνες του λαού αποπροσανατολίζοντας την πορεία του με μευτοδιλήμματα.

Οι τελευταίοι φαίνεται να υπήρξαν τα μοναδικά διδάγματα του ευέλικτου και των συντρόφων του, από την ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου. Με την πραξικοπηματοκαπηλεία ανήλθαν πολιτικά και χρησιμοποιούν το προδοτικό πραξικόπημα, ενάντια στους μακροχρόνιους αγώνες του κυπριακού λαού, παρουσιάζοντας το σαν κόκκινο χαλί που απλώσαμε στην Τουρκία για να εισβάλει και μοιράζοντας με αυτό το χυδαίο τρόπο στα ίσα, τις ευθύνες του θύτη και του θύματος, με απώτερο στόχο την αποδοχή εκ μέρους μας του απαράδεκτου σχεδίου που εκκολάπτεται.

Οι ηρωικές φυσιογνωμίες των φοιτητών του Πολυτεχνείου και η συμπαράσταση ολόκληρου του ελληνικού λαού κατά του φασισμού και της δικτατορίας, είναι η πιο ηχυρή απάντηση προς την αλαζονεία του ενοίκου του Προεδρικού και προς τη διαστρέβλωση της ιστορικής πραγματικότητας που επιχειρεί.

Το πραξικόπημα μεγάλε προσφοριοδότη του Αττίλα, δεν έγινε από εμάς τους Έλληνες. Έγινε από ελληνόφωνα πιόνια της ξενόδουλης Χούντας, εναντίον της οποίας οι Έλληνες αγωνίστηκαν, βάφοντας αυτό τον αγώνα ακόμα και με το αίμα τους.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ!

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ!

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΤΟ ΔΗΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥΣ

Το πήραμε από τον Εμπροσθοφύλακα, την έγκυρη πύλη αντικατοχικής διαδικτυακής ενημέρωσης. Το ΔΗΚΟ των ονείρων του Άντρου και του Downer, φαίνεται ότι δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα.

WAY TO GO MARIOS!

Telika Marios, "you are doing a good job" as well!